| Urodzony | 18 grudnia 1879 (Münchenbuchsee) |
| Zmarł | 29 czerwca 1940 (Muralto) w wieku 60 lat |
| Narodowość | Germany |
| Epoki | Ekspresjonizm, Surrealizm, pointylizm, Kubizm, Konstruktywizm, De Stijl, Bauhaus, Farbfeldmalerei |
| Gatunek | Abstrakte Kunst, Geometrische Abstraktion |
| Zawód | Maler, Hochschullehrer, bildender Künstler, Grafiker, Lithograf, Designer, Druckgrafiker, Architekturzeichner, Zeichner, Künstler |
| Rodzina | Małżonek: Lily Klee Dziecko: Felix Klee |
| Uczeń | Harald W. Lauesen |
| Pod wpływem | James Ensor, Pablo Picasso, Bildnerei der Geisteskranken |
| Członkostwa | Die Blaue Vier Der Blaue Reiter |
| Znane dzieła | Angelus Novus (1920), Die Zwitscher-Maschine (1922), Senecio (1922), Sumpflegende (1919), Villa R (1919) |
| Muzea | Cleveland Museum of Art |
Jako drugie dziecko nauczyciela muzyki Hansa Wilhelma Klee i śpiewaczki Idy Klee, Paul Klee praktycznie dorastał z muzyką. Już w dzieciństwie grał na skrzypcach, a w wieku jedenastu lat występował publicznie. Ale jeszcze bardziej niż muzyka, młody Paul Klee był entuzjastą pisania, a zwłaszcza rysowania. W zeszytach rysował karykatury i wiele motywów związanych z ojczyzną. Choć rodzice chcieli, by kształcił się na muzyka, Klee opierał się temu życzeniu i w końcu udało mu się nakłonić go, by po ukończeniu szkoły średniej wyjechał do Monachium i tam studiował sztukę. Sztuki akwaforty i akwaforty uczył się u znanego malarza i grafika Waltera Zieglera, a sztuki malarstwa u Franz von Stuck. Studia jednak interesowały go raczej marginalnie; w pełni korzystał ze swobodnego życia studenckiego ze wszystkimi jego pokusami. Podczas sześciomiesięcznej podróży studyjnej po Włoszech Klee zakochał się w sztuce włoskiej, w jej lekkości i przepychu barw, przyjemnych proporcjach i kunsztownej konstrukcji. Po powrocie z podróży kontynuował studia, uczęszczając na kursy anatomii i ucząc się rytownictwa. W tym czasie wykonał dziesięć akwafort, które złożyły się na cykl "Wynalazki". Paul Klee pracował również jako muzyk.
W wieku 27 lat artysta poślubił pianistkę Lilly Stumpf i przeniósł się do Monachium, gdzie rok później urodził się jego jedyny syn Felix. Lata monachijskie miały decydujący wpływ na jego dalszy rozwój. Poznał austriackiego grafika i ilustratora Alfeda Kubina, a także malarzy August Macke i Wassily Kandinsky. Z tym ostatnim bardzo się zaprzyjaźnił. Ponadto został członkiem założycielem i dyrektorem zarządzającym monachijskiego stowarzyszenia artystów Sema oraz członkiem stowarzyszenia artystów "Der blaue Reiter".
Drugi okres twórczy Paula Klee jako malarza rozpoczął się dopiero w 1914 r. Wcześniej znany był przede wszystkim jako grafik. Podczas podróży po Tunezji, którą odbył wraz z Augustem Macke i Louisem Moilletem, napisał w swoim dzienniku: "Kolor mnie ma. Nie muszę na niego polować. To ma mnie na zawsze, wiem o tym. Takie jest znaczenie happy hour: ja i farba jesteśmy jednym. Jestem malarzem." Podczas tej podróży powstały słynne akwarele "Widok na Kairuan" i "Vue de Saint German". Nawet jako żołnierz w czasie I wojny światowej, gdzie Klee oszczędzono służby frontowej jako urzędnik, nadal malował. Po wojnie w 1920 roku w Monachium otwarto pierwszą wystawę sztuki, na której znalazło się 371 prac artysty. Po niej nastąpiło wiele następnych, w tym międzynarodowe w Paryżu i Nowym Jorku. Paul Klee stał się jednym z największych niemieckich malarzy i grafików ekspresjonizmu, konstruktywizmu i surrealizmu. Zajmował się również działalnością pedagogiczną. Uczył w Bauhausie w Weimarze i Dessau, był profesorem w Akademii Sztuki w Düsseldorfie.
Strona 1 / 16
| Urodzony | 18 grudnia 1879 (Münchenbuchsee) |
| Zmarł | 29 czerwca 1940 (Muralto) w wieku 60 lat |
| Narodowość | Germany |
| Epoki | Ekspresjonizm, Surrealizm, pointylizm, Kubizm, Konstruktywizm, De Stijl, Bauhaus, Farbfeldmalerei |
| Gatunek | Abstrakte Kunst, Geometrische Abstraktion |
| Zawód | Maler, Hochschullehrer, bildender Künstler, Grafiker, Lithograf, Designer, Druckgrafiker, Architekturzeichner, Zeichner, Künstler |
| Rodzina | Małżonek: Lily Klee Dziecko: Felix Klee |
| Uczeń | Harald W. Lauesen |
| Pod wpływem | James Ensor, Pablo Picasso, Bildnerei der Geisteskranken |
| Członkostwa | Die Blaue Vier Der Blaue Reiter |
| Znane dzieła | Angelus Novus (1920), Die Zwitscher-Maschine (1922), Senecio (1922), Sumpflegende (1919), Villa R (1919) |
| Muzea | Cleveland Museum of Art |
Jako drugie dziecko nauczyciela muzyki Hansa Wilhelma Klee i śpiewaczki Idy Klee, Paul Klee praktycznie dorastał z muzyką. Już w dzieciństwie grał na skrzypcach, a w wieku jedenastu lat występował publicznie. Ale jeszcze bardziej niż muzyka, młody Paul Klee był entuzjastą pisania, a zwłaszcza rysowania. W zeszytach rysował karykatury i wiele motywów związanych z ojczyzną. Choć rodzice chcieli, by kształcił się na muzyka, Klee opierał się temu życzeniu i w końcu udało mu się nakłonić go, by po ukończeniu szkoły średniej wyjechał do Monachium i tam studiował sztukę. Sztuki akwaforty i akwaforty uczył się u znanego malarza i grafika Waltera Zieglera, a sztuki malarstwa u Franz von Stuck. Studia jednak interesowały go raczej marginalnie; w pełni korzystał ze swobodnego życia studenckiego ze wszystkimi jego pokusami. Podczas sześciomiesięcznej podróży studyjnej po Włoszech Klee zakochał się w sztuce włoskiej, w jej lekkości i przepychu barw, przyjemnych proporcjach i kunsztownej konstrukcji. Po powrocie z podróży kontynuował studia, uczęszczając na kursy anatomii i ucząc się rytownictwa. W tym czasie wykonał dziesięć akwafort, które złożyły się na cykl "Wynalazki". Paul Klee pracował również jako muzyk.
W wieku 27 lat artysta poślubił pianistkę Lilly Stumpf i przeniósł się do Monachium, gdzie rok później urodził się jego jedyny syn Felix. Lata monachijskie miały decydujący wpływ na jego dalszy rozwój. Poznał austriackiego grafika i ilustratora Alfeda Kubina, a także malarzy August Macke i Wassily Kandinsky. Z tym ostatnim bardzo się zaprzyjaźnił. Ponadto został członkiem założycielem i dyrektorem zarządzającym monachijskiego stowarzyszenia artystów Sema oraz członkiem stowarzyszenia artystów "Der blaue Reiter".
Drugi okres twórczy Paula Klee jako malarza rozpoczął się dopiero w 1914 r. Wcześniej znany był przede wszystkim jako grafik. Podczas podróży po Tunezji, którą odbył wraz z Augustem Macke i Louisem Moilletem, napisał w swoim dzienniku: "Kolor mnie ma. Nie muszę na niego polować. To ma mnie na zawsze, wiem o tym. Takie jest znaczenie happy hour: ja i farba jesteśmy jednym. Jestem malarzem." Podczas tej podróży powstały słynne akwarele "Widok na Kairuan" i "Vue de Saint German". Nawet jako żołnierz w czasie I wojny światowej, gdzie Klee oszczędzono służby frontowej jako urzędnik, nadal malował. Po wojnie w 1920 roku w Monachium otwarto pierwszą wystawę sztuki, na której znalazło się 371 prac artysty. Po niej nastąpiło wiele następnych, w tym międzynarodowe w Paryżu i Nowym Jorku. Paul Klee stał się jednym z największych niemieckich malarzy i grafików ekspresjonizmu, konstruktywizmu i surrealizmu. Zajmował się również działalnością pedagogiczną. Uczył w Bauhausie w Weimarze i Dessau, był profesorem w Akademii Sztuki w Düsseldorfie.