| Urodzony | 17 listopada 1612 (Troyes) |
| Zmarł | 30 maja 1695 (Paris) w wieku 82 lat |
| Narodowość | France |
| Epoki | Klasycyzm, Barok, barocke Malerei |
| Gatunek | Porträt, Historienmalerei, religiöse Kunst |
| Zawód | Maler, Wandmaler, Designer, bildender Künstler |
| Rodzina | Dziecko: Catherine-Marguerite Mignard Rodzeństwo: Nicolas Mignard |
| Nauczał | Simon Vouet, Jean Boucher |
| Uczeń | Nicolas Vleughels, Jacques d'Agar |
| Członkostwa | Académie royale de peinture et de sculpture |
| Znane dzieła | The Marquise de Seignelay and Two of her Sons (1691), Selbstporträt (1690), The Virgin of the Grapes (1650), Françoise-Marguerite de Sévigné, comtesse de Grignan (1669), Portrait of Raymonde de Sade (1644) |
| Muzea | Belvedere (Oesterreichische Galerie), Americanart, Paris Musées |
Pierre Mignard urodził się we Francji w mieście Troyes, jako syn rodziny rzemieślniczej. Jego ojcem był Pierre Mignard senior, matką Marie z domu Gallois. Miał jeszcze jednego starszego brata Paul, który również został malarzem. Wychowanek rodu terminował u malarza Jeana Bouchera w Bourges. Później przeniósł się do Paryża. W pobliskim zamku Fontainebleau kopiował obrazy znanych artystów. W wieku około 23 lat Pierre Mignard wyjechał do Rzymu, gdzie mieszkał i pracował przez ponad 22 lata. Stworzył wiele obrazów, głównie o tematyce mitologicznej i religijnej. Szczególnie często malował Madonnę z Dzieciątkiem lub ołtarze z postaciami świętych. Wykonywał również na zamówienie kopie prac swojego rodaka Nicolas Poussin. Odkrył również swoje zamiłowanie do portretów i malował portrety różnych papieży, kardynałów i innych wyższych dostojników Watykanu, a także włoskich arystokratów i bogatych obywateli. Do znanych dzieł z tego okresu twórczości należą "Dziewica z winogronami", "Święta Rodzina ze św. Janem Chrzcicielem w klasycznym pejzażu", "Ofiarowanie Dziewicy w świątyni" oraz "Śmierć i Kleopatra".
W 1657 r. słynny już artysta otrzymał zaproszenie do Paryża, prawdopodobnie wystosowane przez kardynała Mazarina, ministra króla Francji Ludwika XIII i papieskiego dyplomatę. Podczas postoju w Awinionie Mignard poznał słynnego dramaturga Moliere'a, którego później namalował kilka portretów i z którym się zaprzyjaźnił. Przybywając do Paryża, malarz został entuzjastycznie przyjęty przez społeczeństwo. Wkrótce miał wielu wpływowych mecenasów, którzy zlecali mu malowanie swoich portretów. Należeli do nich na przykład generał Turenne, filozofowie Bossuet i Descartes oraz królewskie kochanki Montespan, La Valiere i Maintenon. Ludwik XIV, Król Słońce, również darzył artystę wielkim szacunkiem i wielokrotnie pozował mu do zdjęć. Piere Mignard był w tym czasie niekwestionowaną gwiazdą wśród paryskich malarzy i zepchnął z tronu nawet dotychczasowego pierwszego malarza króla, Charles Le Brun. W 1695 r. artysta zmarł w chwili, gdy przyjął do realizacji ważne dzieło artystyczne, jakim była kopuła katedry Invalides.
Krytycy sztuki uważają dziś, że Pierre Mignard był jednym z najbardziej utytułowanych malarzy portretowych tamtych czasów, ale nie jednym z najlepszych.
Strona 1 / 2
| Urodzony | 17 listopada 1612 (Troyes) |
| Zmarł | 30 maja 1695 (Paris) w wieku 82 lat |
| Narodowość | France |
| Epoki | Klasycyzm, Barok, barocke Malerei |
| Gatunek | Porträt, Historienmalerei, religiöse Kunst |
| Zawód | Maler, Wandmaler, Designer, bildender Künstler |
| Rodzina | Dziecko: Catherine-Marguerite Mignard Rodzeństwo: Nicolas Mignard |
| Nauczał | Simon Vouet, Jean Boucher |
| Uczeń | Nicolas Vleughels, Jacques d'Agar |
| Członkostwa | Académie royale de peinture et de sculpture |
| Znane dzieła | The Marquise de Seignelay and Two of her Sons (1691), Selbstporträt (1690), The Virgin of the Grapes (1650), Françoise-Marguerite de Sévigné, comtesse de Grignan (1669), Portrait of Raymonde de Sade (1644) |
| Muzea | Belvedere (Oesterreichische Galerie), Americanart, Paris Musées |
Pierre Mignard urodził się we Francji w mieście Troyes, jako syn rodziny rzemieślniczej. Jego ojcem był Pierre Mignard senior, matką Marie z domu Gallois. Miał jeszcze jednego starszego brata Paul, który również został malarzem. Wychowanek rodu terminował u malarza Jeana Bouchera w Bourges. Później przeniósł się do Paryża. W pobliskim zamku Fontainebleau kopiował obrazy znanych artystów. W wieku około 23 lat Pierre Mignard wyjechał do Rzymu, gdzie mieszkał i pracował przez ponad 22 lata. Stworzył wiele obrazów, głównie o tematyce mitologicznej i religijnej. Szczególnie często malował Madonnę z Dzieciątkiem lub ołtarze z postaciami świętych. Wykonywał również na zamówienie kopie prac swojego rodaka Nicolas Poussin. Odkrył również swoje zamiłowanie do portretów i malował portrety różnych papieży, kardynałów i innych wyższych dostojników Watykanu, a także włoskich arystokratów i bogatych obywateli. Do znanych dzieł z tego okresu twórczości należą "Dziewica z winogronami", "Święta Rodzina ze św. Janem Chrzcicielem w klasycznym pejzażu", "Ofiarowanie Dziewicy w świątyni" oraz "Śmierć i Kleopatra".
W 1657 r. słynny już artysta otrzymał zaproszenie do Paryża, prawdopodobnie wystosowane przez kardynała Mazarina, ministra króla Francji Ludwika XIII i papieskiego dyplomatę. Podczas postoju w Awinionie Mignard poznał słynnego dramaturga Moliere'a, którego później namalował kilka portretów i z którym się zaprzyjaźnił. Przybywając do Paryża, malarz został entuzjastycznie przyjęty przez społeczeństwo. Wkrótce miał wielu wpływowych mecenasów, którzy zlecali mu malowanie swoich portretów. Należeli do nich na przykład generał Turenne, filozofowie Bossuet i Descartes oraz królewskie kochanki Montespan, La Valiere i Maintenon. Ludwik XIV, Król Słońce, również darzył artystę wielkim szacunkiem i wielokrotnie pozował mu do zdjęć. Piere Mignard był w tym czasie niekwestionowaną gwiazdą wśród paryskich malarzy i zepchnął z tronu nawet dotychczasowego pierwszego malarza króla, Charles Le Brun. W 1695 r. artysta zmarł w chwili, gdy przyjął do realizacji ważne dzieło artystyczne, jakim była kopuła katedry Invalides.
Krytycy sztuki uważają dziś, że Pierre Mignard był jednym z najbardziej utytułowanych malarzy portretowych tamtych czasów, ale nie jednym z najlepszych.