Arnaut i psy

"Arnaut i psy" Jeana Leona Gerome'a z 1879 roku to realistyczne przedstawienie Albańczyka namalowanego wraz z dwoma śpiącymi psami. Do ulubionych tematów malarza należał orientalizm, inspirowany jego licznymi podróżami do Turcji i Egiptu. Obraz ten przedstawia Albańczyka w typowym stroju narodowym, który mieni się jaskrawą czerwienią. Nosi również białą chustę jako nakrycie głowy i kamizelkę w kolorach białym i zielonym. Jego talia jest owinięta wokół przykuwającego uwagę szorstkiego materiału, który znajduje się ponad spodniami w kształcie balonów. Długie buty z cholewami dopełniają obrazu Albańczyka niosącego duży muszkiet, który trzyma jak laskę. Skutkuje to dynamiczną i napiętą postawą ciała. Albańczyk wygląda, jakby właśnie przekroczył łuk w tle. I odkrył dwa śpiące psy, które można zobaczyć w przedniej części obrazu.

Obraz utrzymany jest w ciepłych tonacjach, świadczących o warunkach klimatycznych, które dominują w Albanii i na Półwyspie Bałkańskim. Łuk i kamienny mur zajmują dużą część obrazu. W ścianie znajduje się również okno z kratami. Albańczyk pilnuje przejścia, a psy najwyraźniej mają już dość upału i poszły spać. Gerome słynął z realistycznego przedstawiania ludzi, którzy wywodzili się z innego kręgu kulturowego niż jego własny. Ubiór i broń zawsze odpowiadały temu, co było ogólnie znane i co jego współcześni widzieli na własne oczy podczas swoich podróży. Psy nadają tej scenie coś zwyczajnego i ujmującego, a także sprawiają, że temat staje się bardziej przystępny dla widza. Dzięki pochyłemu ułożeniu Albańczyka i dwóch psów, wzrok wędruje najpierw na strażnika, a potem na dwa śpiące zwierzęta. To sprawia, że widz się uśmiecha i łatwiej mu się utożsamić z daną sceną.