Święta Godzina

Ferdinand Hodler był jednym z najwybitniejszych artystów nie tylko w sztuce szwajcarskiej, ale i europejskiej. Malarz wniósł znaczące dzieła zarówno do secesji jak i symbolizmu. Tu, jak i tam, wielokrotnie i wytrwale wyrażał swoją artystyczno-estetyczną maksymę, że sztuka musi przedstawiać prawdę. Artysta osiąga to, według Hodlera, poprzez ujawnienie "porządku tkwiącego w rzeczach".

Obraz Hodlera z 1902 roku "Godzina Święta" łączy w sobie wszystkie te elementy. Obraz namalowany techniką olejną na płótnie, posiada elementy symbolistyczne i secesyjne. Obraz ten jest przede wszystkim mistrzowskim wyrazem idei Hodlera o porządku tkwiącym w świecie i jedności człowieka z naturą. Obraz jest częścią cyklu, który artysta stworzył na początku XX wieku pod tytułem "Święta godzina". Poszczególne obrazy przedstawiają jedną, dwie lub nawet więcej kobiet siedzących na ławce na trawniku i - w otoczeniu roślin i kwiatów - jakby przejętych pięknem natury.

W "Godzinie świętej" to dwie kobiety, które Hodler umieszcza w centrum obrazu. W obrazowaniu i kompozycji Hodler kładzie mniejszy nacisk na naturalność i realistyczne ujęcie. Kobiety siedzą obok siebie w sztuczny sposób, jakby pozowały artyście. Dodatkowo Hodler układa je w symetrii lustrzanej. Pozostałe elementy obrazu są również oderwane od rzeczywistości. Tło i miejsca kobiet są co najwyżej zasugerowane, a czerwone kwiaty wokół postaci tworzą ramę w ramie. Urzekający jest również kontrast między jaskrawymi, niebieskimi sukniami kobiet a elementami pokoju przedstawionymi w ciepłych żółciach i czerwieniach.

W tym i innych obrazach ze słynnej serii "Święta godzina" Hodler podejmuje tradycyjny temat, jakim jest święta Madonna w naturze, uwieczniona przez renesansowego artystę Rafaela w "Madonnie w zieleni". Motyw Hodlera nie ma jednak w sobie nic religijnego. Szwajcarski artysta pojmuje duchowość w sensie filozoficzno-metafizycznym. Jego malarstwo jest przedstawieniem "nietrwałej natury" i jej jedności z człowiekiem.