Jezioro Thun z symetrycznym odbiciem

Ferdinand Hodler jest jednym z najważniejszych artystów Szwajcarii w XIX wieku. Malarza przypisuje się zazwyczaj do nakładających się na siebie ruchów artystycznych symbolizmu i secesji. Podczas gdy elementy symbolistyczne są rzadkie w jego pejzażu "Jezioro Thun z symetrycznym odbiciem", obraz z 1905 roku jest pełen secesyjnych motywów i tematów. Sam tytuł pracy nawiązuje do epoki historycznej, w której sztuka przełomu XIX i XX wieku charakteryzowała się we wszystkich gatunkach elementami stylistycznymi, takimi jak ornamenty roślinne, krzywe linie i symetryczne formy.

"Jezioro Thun z symetrycznym odbiciem" jest symetrycznie zbudowane pod kilkoma względami. Zawartość obrazu ułożona jest osiowo symetrycznie zarówno w poziomie jak i w pionie. W centrum zdjęcia znajdują się dwa masywy górskie zwrócone ku sobie. Ich pionowa symetria przejawia się w ich odbiciu w wodzie. Jednocześnie odbicie gór w wodzie wyznacza symetrię w poziomie. Powtarza się to w innych motywach naprzeciwko siebie na obrazie. Tak więc chmury przedstawione przy górnej krawędzi obrazu znajdują się naprzeciwko zielonej łąki przy dolnej krawędzi.

Hodler obficie korzysta też z ornamentyki. Moment odbicia wody jest dla artysty pretekstem do stworzenia elementu stylistycznego w postaci dekoracyjnej linii krzywej. Fale wody tworzą na krawędziach lustrzanych gór kilka zacięć, które w swej kumulacji wprowadzają do obrazu kolejny element estetyczny, jakim jest rytmiczne ułożenie. To również jest zgodne z secesją: moment powtórzenia. O tym, że Hodler nie musi motywować zakrzywionej linii świadczy sposób, w jaki maluje chmury. Tu również dominuje linia i abstrakcja.

Ferdinand Hodler, jako człowiek, a przede wszystkim jako artysta, przez całe życie poszukiwał prawdy. W naturze wierzył, że ją znalazł. Jednak, aby uchwycić prawdę w swoich obrazach, musiał wyjść poza zwykłe obrazowanie. Podobnie jak wcześniej Paul Cézanne i Paul Gauguin, z którymi miał wiele wspólnego pod względem stylistycznym, Hodler oddawał sprawiedliwość prawdzie, deformując i abstrahując zastaną naturę. Dla Hodlera porządek obrazowy był odpowiedzią na porządek natury.