Pamięć Karkonoszy

Jak wzrok wędrowca, oko widza rozciąga się od zielonych zboczy do ośnieżonych gzymsów. Ogromny, a jednocześnie uspokajający, horyzont tworzą szczyty gór. Głębokie bruzdy biegną przez skałę i tylko podpowiadają, jak niewyobrażalna musi być potęga natury. Obraz "Pamięć Karkonoszy" staje się w ten sposób symbolem naszego wewnętrznego związku z otoczeniem. Już sam tytuł tworzy atmosferę dawno minionych czasów i skłania do refleksji nad naszym pochodzeniem. Z dala od hałasu, stresu i zgiełku, obraz przenosi widza w świat pełen nadziei i harmonii.

Obraz przetwarza główne motywy romantyzmu. Został namalowany przez Caspara Davida Friedricha i może być datowany przed 1835 rokiem. Tematy, które silnie dominują w obrazie to tęsknota, miłość i niesamowitość. Typowy dla romantyzmu, porusza temat wędrówki i tworzy pociąg do głębi poprzez gasnące kolory. Przed obrazem trwa się jak zaklęta i pozwala się oczarować jego scenerii. Tytuł nawiązuje do Karkonoszy, najwyższego pasma górskiego w Republice Czeskiej. Przykład natury zostaje podjęty i w malowniczy sposób powiązany z ludzkimi uczuciami. Jest to próba ucieczki od bieżących wydarzeń. Podobnie jak u innych twórców okresu romantyzmu, ucieczka w prywatność i niezakłócone, a także zwrot ku przeszłości jest przetwarzana i oddaje ducha czasu w ówczesnym świecie.

"Pamięć Karkonoszy" została namalowana techniką olejną na płótnie. Mimo monotonnej palety barw, obrazowi udaje się kilkoma pociągnięciami pędzla oddać różnorodne szczegóły. Niemal haptycznie na drodze leżą chropowate i solidne kamienie, a wzrok gubi się w oddali w niknących górskich szczytach. Są one częściowo pokryte śniegiem, a częściowo przesłonięte przez chmury. Kontrastują one z ostrymi i twardymi skałami gór. Zbocza, najpierw opadające, a potem wznoszące się, zachwycają niezliczonymi odcieniami zieleni i wieloma gradacjami kolorów. W ten sposób obraz pozwala na krótką chwilę wcisnąć przycisk pauzy i uciec od codzienności.