Utagawa Kuniyoshi

Utagawa Kuniyoshis urodzony jako Igusa Magosaburo był synem farbiarza jedwabiu. Delikatne nici i mieniące się kolory otaczały Utagawę od wczesnego dzieciństwa, a jego pierwszymi próbami artystycznymi były malowane kimona. Urodzony i wychowany w Edo, dzisiejszym Tokio, młody artysta miał dostęp do artystycznej sceny ruchu Ukiyo-e. Już podczas praktyki Utagawa tworzył odbitki drzeworytnicze, które zyskały wielkie uznanie. Do jego wczesnych prac należą portrety aktorów, ilustracje książkowe oraz seria przedstawiająca zabytki jego rodzinnego miasta.

Kuniyoshi, jak go nazywano po ukończeniu nauki, stworzył tylko niewielką liczbę obrazów pejzażowych. Nietypowo dla japońskich artystów, Utagawa uczynił walczących samurajów i postacie z mitologii głównymi tematami swoich obrazów. Nawet w jednym z jego najsłynniejszych obrazów, "Stu ośmiu bohaterów z historii Chin", można odnaleźć elementy walki i fantazji.

XIX-wieczne pokolenie artystów ukształtowała wymiana kulturalna z Europą. Gdy europejskie oko przyzwyczaiło się do form japońskiego druku drzeworytniczego, azjatyccy artyści w coraz większym stopniu przyswajali sobie prawa perspektywy. "Kakinomoto Hitomaro" wyraźnie ukazuje intensywnie kolorowy pierwszy plan i zanikający, jasny pejzaż w tle. Gra światła i cienia znalazła swoje zastosowanie w grafice. Wraz z artystą Kobayashi Kiyochika, Kuniyoshi ukuł termin k?sen-ga, czyli "obrazy promieni słonecznych".