| Urodzony | 17 lutego 1591 (Xàtiva) |
| Zmarł | 3 września 1652 (Neapel) w wieku 61 lat |
| Narodowość | Italy |
| Epoki | Barok |
| Gatunek | religiöse Kunst, mythologische Malerei |
| Zawód | Maler, Druckgrafiker, Grafiker, Zeichner, Architekturzeichner, bildender Künstler |
| Rodzina | Małżonek: Caterina Azzolino |
| Nauczał | Francesc Ribalta |
| Uczeń | Luca Giordano |
| Znane dzieła | Jakobs Traum. (1639), Duell zweier Damen (1636), Bildnis der bärtigen Magdalena Ventura (1631), Der Klumpfuß (1642), Pietà (1633) |
| Muzea | Art Institute of Chicago, Staatliche Museen zu Berlin, National Gallery of Art, Bayerische Staatsgemaeldesammlungen (Pinakothek), Real Academia BBAA San Fernando |
Urodzony w Hiszpanii artysta Jusepe de Ribera miał szeroki repertuar, od tematów biblijnych i malarstwa rodzajowego do tematów mitologicznych i portretów osób spoza społeczeństwa, takich jak asceci i pokutnicy. Historycy sztuki zazwyczaj dzielą twórczość De Ribery na trzy odrębne okresy stylistyczne: Lata 1620 do 1635 jako okres dramatycznych kontrastów światła i ciemności, pod wpływem popularnego artysty Caravaggio, od 1635 do 1639 faza miękkiej świetlistości i wrażliwych, ale mocno impastowych linii, i wreszcie epoka od 1640 do 1652, w której obrazy De Ribery charakteryzują się luźniejszym nakładem pędzla i mniejszą ilością szczegółów. Cała twórczość De Ribery doskonale ukazuje przejście stylistyczne od wczesnego do późnego baroku. Artysta zajmował się również akwafortą. W swoich akwafortach De Ribera posługiwał się wyrafinowaną i precyzyjną techniką malarską. Hiszpański malarz przez większość swojego życia mieszkał i tworzył we włoskim Neapolu.
O Jusepe de Ribera istnieje niewiele informacji. Na przykład nic nie jest udokumentowane o ewentualnym wykształceniu artystycznym. Wiadomo jednak, że De Ribera urodził się jako syn prostego szewca w Játiva w prowincji Walencja. Zapisano również, że De Ribera jako młody człowiek podróżował do Włoch i spędził tam czas w Lombardii. Kolejnym przystankiem na trasie jego podróży była Parma. Mit głosi, że miejscowi artyści byli tak zazdrośni o utalentowanego obcokrajowca, że ten czuł się zmuszony opuścić miasto i udać się do Rzymu. De Ribera szybko jednak ponownie opuścił kulturalną metropolię, gdyż czuł się zmuszony do ucieczki z powodu ogromnego nagromadzenia długów. W końcu Hiszpan osiadł w Neapolu. Z żoną Cateriną Azzolino, córką malarza, miał w sumie siedmioro dzieci.
W 1625 roku De Ribera został członkiem Akademii Świętego Łukasza w Rzymie. Sześć lat później ówczesny papież odznaczył go Orderem Chrystusa. Choć nie jest to udokumentowane, historycy sztuki przypuszczają, że te ważne wydarzenia najprawdopodobniej skłoniły religijnego artystę do ponownej wizyty w Rzymie. De Ribera nigdy nie zamierzał wracać do rodzinnej Hiszpanii. Włosi cenili De Riberę, a jego obrazy i akwaforty były popularne wśród zamożnego społeczeństwa Italii. Z tego powodu zagraniczny artysta otrzymał nawet czuły przydomek "małego Hiszpana" (Lo Spagnoletto) i miał wielu mecenasów, którzy pomagali mu w trudnych ekonomicznie czasach.
Strona 1 / 4
| Urodzony | 17 lutego 1591 (Xàtiva) |
| Zmarł | 3 września 1652 (Neapel) w wieku 61 lat |
| Narodowość | Italy |
| Epoki | Barok |
| Gatunek | religiöse Kunst, mythologische Malerei |
| Zawód | Maler, Druckgrafiker, Grafiker, Zeichner, Architekturzeichner, bildender Künstler |
| Rodzina | Małżonek: Caterina Azzolino |
| Nauczał | Francesc Ribalta |
| Uczeń | Luca Giordano |
| Znane dzieła | Jakobs Traum. (1639), Duell zweier Damen (1636), Bildnis der bärtigen Magdalena Ventura (1631), Der Klumpfuß (1642), Pietà (1633) |
| Muzea | Art Institute of Chicago, Staatliche Museen zu Berlin, National Gallery of Art, Bayerische Staatsgemaeldesammlungen (Pinakothek), Real Academia BBAA San Fernando |
Urodzony w Hiszpanii artysta Jusepe de Ribera miał szeroki repertuar, od tematów biblijnych i malarstwa rodzajowego do tematów mitologicznych i portretów osób spoza społeczeństwa, takich jak asceci i pokutnicy. Historycy sztuki zazwyczaj dzielą twórczość De Ribery na trzy odrębne okresy stylistyczne: Lata 1620 do 1635 jako okres dramatycznych kontrastów światła i ciemności, pod wpływem popularnego artysty Caravaggio, od 1635 do 1639 faza miękkiej świetlistości i wrażliwych, ale mocno impastowych linii, i wreszcie epoka od 1640 do 1652, w której obrazy De Ribery charakteryzują się luźniejszym nakładem pędzla i mniejszą ilością szczegółów. Cała twórczość De Ribery doskonale ukazuje przejście stylistyczne od wczesnego do późnego baroku. Artysta zajmował się również akwafortą. W swoich akwafortach De Ribera posługiwał się wyrafinowaną i precyzyjną techniką malarską. Hiszpański malarz przez większość swojego życia mieszkał i tworzył we włoskim Neapolu.
O Jusepe de Ribera istnieje niewiele informacji. Na przykład nic nie jest udokumentowane o ewentualnym wykształceniu artystycznym. Wiadomo jednak, że De Ribera urodził się jako syn prostego szewca w Játiva w prowincji Walencja. Zapisano również, że De Ribera jako młody człowiek podróżował do Włoch i spędził tam czas w Lombardii. Kolejnym przystankiem na trasie jego podróży była Parma. Mit głosi, że miejscowi artyści byli tak zazdrośni o utalentowanego obcokrajowca, że ten czuł się zmuszony opuścić miasto i udać się do Rzymu. De Ribera szybko jednak ponownie opuścił kulturalną metropolię, gdyż czuł się zmuszony do ucieczki z powodu ogromnego nagromadzenia długów. W końcu Hiszpan osiadł w Neapolu. Z żoną Cateriną Azzolino, córką malarza, miał w sumie siedmioro dzieci.
W 1625 roku De Ribera został członkiem Akademii Świętego Łukasza w Rzymie. Sześć lat później ówczesny papież odznaczył go Orderem Chrystusa. Choć nie jest to udokumentowane, historycy sztuki przypuszczają, że te ważne wydarzenia najprawdopodobniej skłoniły religijnego artystę do ponownej wizyty w Rzymie. De Ribera nigdy nie zamierzał wracać do rodzinnej Hiszpanii. Włosi cenili De Riberę, a jego obrazy i akwaforty były popularne wśród zamożnego społeczeństwa Italii. Z tego powodu zagraniczny artysta otrzymał nawet czuły przydomek "małego Hiszpana" (Lo Spagnoletto) i miał wielu mecenasów, którzy pomagali mu w trudnych ekonomicznie czasach.