| Urodzony | 1593 (Vic-sur-Seille) |
| Zmarł | 1652 (Lunéville) |
| Narodowość | Francja |
| Epoki | Barok |
| Gatunek | malarstwo rodzajowe, sztuka sakralna |
| Zawód | malarz, kreślarz architektoniczny |
| Pod wpływem | Jacques Bellange, Michelangelo Merisi da Caravaggio |
| Znane dzieła | Büßende Maria Magdalena mit dem Öllicht (1642), Der Falschspieler mit dem Karo-Ass (1635), Joseph als Zimmermann (1642), Die Wahrsagerin (1630), Büßende Maria Magdalena (Magdalena Wrightsman) (1625) |
| Muzea | Kimbell Art Museum, Metropolitan Museum of Art, Staatliche Museen zu Berlin, Nationalmuseum Schweden, Cleveland Museum of Art |
Georges de la Tour był malarzem z Księstwa Lotaryngii i jest powszechnie uważany za przedstawiciela francuskiego baroku. De la Tour stał się znany ze swoich obrazów przy świecach, podobnych do dzieł jego kolegi malarza z prawie tego samego wieku Gerrit van Honthorst. De la Tour często porównywany jest do holenderskiego malarza Hendrika Terbrugghena. Jednak w przeciwieństwie do tych artystów, życiorys de la Tour ma spore luki i pozostawia wiele pytań bez odpowiedzi. Przyporządkowanie jego dzieł i ułożenie ich w porządku chronologicznym okazało się z perspektywy czasu trudne, ponieważ nie ma dokładnych zapisów. Być może z tego powodu odnoszący wówczas tak wielkie sukcesy malarz został po śmierci niemal całkowicie zapomniany. Dopiero w połowie XX wieku jego sztuka została odkryta na nowo. Do jego najbardziej znanych dzieł należą "Pokutująca Magdalena", "Fałszywy gracz z asem karo" czy "Wróżbita".
De la Tour urodził się w ówczesnej stolicy biskupstwa Metz, w księstwie Lotaryngii. W jego rodzinie nie było artystycznego zaplecza. Jego ojciec, jak również dziadek byli piekarzami. Jak doszło do tego, że w końcu zaczął malować, nie jest udokumentowane. Przyjmuje się, że pierwsze nauki pobierał u rytownika z rodzinnego miasta, Alfonsa de Rambervilliers. Ponieważ w jego malarstwie widoczne były liczne wpływy Caravaggio i jego naśladowców, możliwe jest, że w trakcie studiów mógł podróżować do Rzymu lub Holandii do malarzy Szkoły Utrechckiej. Przeciwko tej tezie przemawia fakt, że w tym okresie styl Caravaggista był już niemal powszechnie znany, a jego naśladowcy, którzy studiowali go w Rzymie, przenieśli go do własnego kraju. W Lotaryngii, na przykład, Jacques Bellange i Jean Leclerc byli znanymi artystami, którzy praktykowali również słynne dramatyczne efekty światła i cienia Caravaggistów. Możliwe więc, że de la Tour był pod ich wpływem.
Georges de la Tour ożenił się około 1617 roku z Diane le Nerf, która pochodziła z zamożnej rodziny. Od 1620 r. razem zamieszkali w rodzinnym Luneville, gdzie otworzył pracownię. Od tego momentu jego kariera wydawała się być udana, gdyż w kolejnych latach wielokrotnie zatrudniał w swojej pracowni czeladników i asystentów. Do końca życia miał wielu mecenasów i klientów z wysokich sfer, m.in. księcia Henryka II, kardynała Richelieu i króla Ludwika XIII, który nadał mu tytuł nadwornego malarza. Chociaż cieszył się dużym zainteresowaniem wśród szlachty, większość jego klientów stanowiła burżuazja. Dzięki tym prowizjom mógł pozwolić sobie na pewien dobrobyt i zapewnić dobre utrzymanie swoim dziewięciorgu dzieciom. De la Tour zmarł bardzo młodo, wkrótce po swojej żonie. Prawdopodobnie oboje padli ofiarą epidemii, która szalała wówczas w Lotaryngii i ostatecznie zniszczyła całą rodzinę.
Strona 1 / 2
| Urodzony | 1593 (Vic-sur-Seille) |
| Zmarł | 1652 (Lunéville) |
| Narodowość | Francja |
| Epoki | Barok |
| Gatunek | malarstwo rodzajowe, sztuka sakralna |
| Zawód | malarz, kreślarz architektoniczny |
| Pod wpływem | Jacques Bellange, Michelangelo Merisi da Caravaggio |
| Znane dzieła | Büßende Maria Magdalena mit dem Öllicht (1642), Der Falschspieler mit dem Karo-Ass (1635), Joseph als Zimmermann (1642), Die Wahrsagerin (1630), Büßende Maria Magdalena (Magdalena Wrightsman) (1625) |
| Muzea | Kimbell Art Museum, Metropolitan Museum of Art, Staatliche Museen zu Berlin, Nationalmuseum Schweden, Cleveland Museum of Art |
Georges de la Tour był malarzem z Księstwa Lotaryngii i jest powszechnie uważany za przedstawiciela francuskiego baroku. De la Tour stał się znany ze swoich obrazów przy świecach, podobnych do dzieł jego kolegi malarza z prawie tego samego wieku Gerrit van Honthorst. De la Tour często porównywany jest do holenderskiego malarza Hendrika Terbrugghena. Jednak w przeciwieństwie do tych artystów, życiorys de la Tour ma spore luki i pozostawia wiele pytań bez odpowiedzi. Przyporządkowanie jego dzieł i ułożenie ich w porządku chronologicznym okazało się z perspektywy czasu trudne, ponieważ nie ma dokładnych zapisów. Być może z tego powodu odnoszący wówczas tak wielkie sukcesy malarz został po śmierci niemal całkowicie zapomniany. Dopiero w połowie XX wieku jego sztuka została odkryta na nowo. Do jego najbardziej znanych dzieł należą "Pokutująca Magdalena", "Fałszywy gracz z asem karo" czy "Wróżbita".
De la Tour urodził się w ówczesnej stolicy biskupstwa Metz, w księstwie Lotaryngii. W jego rodzinie nie było artystycznego zaplecza. Jego ojciec, jak również dziadek byli piekarzami. Jak doszło do tego, że w końcu zaczął malować, nie jest udokumentowane. Przyjmuje się, że pierwsze nauki pobierał u rytownika z rodzinnego miasta, Alfonsa de Rambervilliers. Ponieważ w jego malarstwie widoczne były liczne wpływy Caravaggio i jego naśladowców, możliwe jest, że w trakcie studiów mógł podróżować do Rzymu lub Holandii do malarzy Szkoły Utrechckiej. Przeciwko tej tezie przemawia fakt, że w tym okresie styl Caravaggista był już niemal powszechnie znany, a jego naśladowcy, którzy studiowali go w Rzymie, przenieśli go do własnego kraju. W Lotaryngii, na przykład, Jacques Bellange i Jean Leclerc byli znanymi artystami, którzy praktykowali również słynne dramatyczne efekty światła i cienia Caravaggistów. Możliwe więc, że de la Tour był pod ich wpływem.
Georges de la Tour ożenił się około 1617 roku z Diane le Nerf, która pochodziła z zamożnej rodziny. Od 1620 r. razem zamieszkali w rodzinnym Luneville, gdzie otworzył pracownię. Od tego momentu jego kariera wydawała się być udana, gdyż w kolejnych latach wielokrotnie zatrudniał w swojej pracowni czeladników i asystentów. Do końca życia miał wielu mecenasów i klientów z wysokich sfer, m.in. księcia Henryka II, kardynała Richelieu i króla Ludwika XIII, który nadał mu tytuł nadwornego malarza. Chociaż cieszył się dużym zainteresowaniem wśród szlachty, większość jego klientów stanowiła burżuazja. Dzięki tym prowizjom mógł pozwolić sobie na pewien dobrobyt i zapewnić dobre utrzymanie swoim dziewięciorgu dzieciom. De la Tour zmarł bardzo młodo, wkrótce po swojej żonie. Prawdopodobnie oboje padli ofiarą epidemii, która szalała wówczas w Lotaryngii i ostatecznie zniszczyła całą rodzinę.