| Urodzony | 29 lipca 1798 (Cottbus) |
| Zmarł | 23 lipca 1840 (Berlin) w wieku 41 lat |
| Narodowość | Niemcy |
| Epoki | Malarstwo pejzażowe |
| Gatunek | pejzaż |
| Zawód | malarz, grafik |
| Uczeń | Ferdinand Konrad Bellermann, Heinrich Gätke |
| Znane dzieła | Grotte im Park der Villa d’Este (1828), Walzwerk Neustadt-Eberswalde (1830), Bau der Teufelsbrücke (1833), Romantische Landschaft mit Ruine (1820), Innenansicht des ehemaligen Palmenhauses auf der Pfaueninsel bei Potsdam (1832) |
| Muzea | Alte Nationalgalerie Berlin, Art Institute of Chicago, Staedel Museum, Belvedere (Oesterreichische Galerie), National Gallery of Art |
Przytłaczający sukces Carla Blechena jako malarza niekoniecznie miał miejsce w jego kołysce: jego rodzice nie mieli nic wspólnego ze sztuką czy malarstwem. Jego ojciec był urzędnikiem podatkowym, a rodzina żyła w skromnych warunkach. Carl Blechen urodził się w Berlinie w 1798 roku. Podczas nauki w gimnazjum pobierał lekcje u znanego malarza Ch. G. Lemmricha, który dostrzegł jego potencjał. Niestety, rodzice Blechena nie mieli środków, aby pozwolić synowi studiować, więc rozpoczął praktykę jako urzędnik bankowy i pracował również w tym zawodzie. Na boku jednak zawsze poświęcał się malarstwu. W końcu, w wieku 24 lat, podjął studia w berlińskiej Akademii Sztuk Pięknych. Po ukończeniu studiów otrzymał stałą pracę jako malarz dekoracyjny w Königsstädtisches Theater w Berlinie, ale stracił ją ponownie z powodu osobistych sporów. Został niezależnym artystą i podróżował po wybrzeżu Bałtyku, a zwłaszcza po Włoszech. Przywiózł do domu ponad 500 szkiców, na podstawie których stworzył swoje obrazy.
Zwrócił na siebie uwagę ludzi i w wieku 33 lat został mianowany profesorem malarstwa pejzażowego w Akademii Berlińskiej. Nadal podróżował, malował i nauczał, ale jego słabnące zdrowie stawało się coraz bardziej widoczne. Miał poważne problemy psychiczne i cierpiał na nawracającą depresję. Ostatecznie otrzymał urlop w Akademii. Jego ostatnia podróż zabrała go do Drezna i to właśnie stamtąd powstał jego ostatni rysunek. Blechen nigdy nie odzyskał zdrowia. Zmarł w wyniku zaburzeń psychicznych 23 lipca 1840 roku.
Nasze wyobrażenie o romantyzmie w malarstwie jest kształtowane przez Caspar David Friedrich i obejmuje szalenie romantyczne krajobrazy, dramatyczne nastroje, sękate drzewa i zwietrzałe zamki. Wszystkie te składniki można również znaleźć w twórczości Carla Blechena, ale w przeciwieństwie do wczesnych romantyków, nie tworzył on baśniowych lub heroicznych scenerii. Jego pejzaże przedstawiają rzeczywistość, są bardziej drastyczne i jednocześnie bardziej stonowane. W swoich efektach świetlnych i kolorystycznych osiąga nastroje, które przypominają już impresjonistów. Ten sposób przedstawiania natury był wówczas dość kontrowersyjny, ale jego prace były przełomowe.
Strona 1 / 1
| Urodzony | 29 lipca 1798 (Cottbus) |
| Zmarł | 23 lipca 1840 (Berlin) w wieku 41 lat |
| Narodowość | Niemcy |
| Epoki | Malarstwo pejzażowe |
| Gatunek | pejzaż |
| Zawód | malarz, grafik |
| Uczeń | Ferdinand Konrad Bellermann, Heinrich Gätke |
| Znane dzieła | Grotte im Park der Villa d’Este (1828), Walzwerk Neustadt-Eberswalde (1830), Bau der Teufelsbrücke (1833), Romantische Landschaft mit Ruine (1820), Innenansicht des ehemaligen Palmenhauses auf der Pfaueninsel bei Potsdam (1832) |
| Muzea | Alte Nationalgalerie Berlin, Art Institute of Chicago, Staedel Museum, Belvedere (Oesterreichische Galerie), National Gallery of Art |
Przytłaczający sukces Carla Blechena jako malarza niekoniecznie miał miejsce w jego kołysce: jego rodzice nie mieli nic wspólnego ze sztuką czy malarstwem. Jego ojciec był urzędnikiem podatkowym, a rodzina żyła w skromnych warunkach. Carl Blechen urodził się w Berlinie w 1798 roku. Podczas nauki w gimnazjum pobierał lekcje u znanego malarza Ch. G. Lemmricha, który dostrzegł jego potencjał. Niestety, rodzice Blechena nie mieli środków, aby pozwolić synowi studiować, więc rozpoczął praktykę jako urzędnik bankowy i pracował również w tym zawodzie. Na boku jednak zawsze poświęcał się malarstwu. W końcu, w wieku 24 lat, podjął studia w berlińskiej Akademii Sztuk Pięknych. Po ukończeniu studiów otrzymał stałą pracę jako malarz dekoracyjny w Königsstädtisches Theater w Berlinie, ale stracił ją ponownie z powodu osobistych sporów. Został niezależnym artystą i podróżował po wybrzeżu Bałtyku, a zwłaszcza po Włoszech. Przywiózł do domu ponad 500 szkiców, na podstawie których stworzył swoje obrazy.
Zwrócił na siebie uwagę ludzi i w wieku 33 lat został mianowany profesorem malarstwa pejzażowego w Akademii Berlińskiej. Nadal podróżował, malował i nauczał, ale jego słabnące zdrowie stawało się coraz bardziej widoczne. Miał poważne problemy psychiczne i cierpiał na nawracającą depresję. Ostatecznie otrzymał urlop w Akademii. Jego ostatnia podróż zabrała go do Drezna i to właśnie stamtąd powstał jego ostatni rysunek. Blechen nigdy nie odzyskał zdrowia. Zmarł w wyniku zaburzeń psychicznych 23 lipca 1840 roku.
Nasze wyobrażenie o romantyzmie w malarstwie jest kształtowane przez Caspar David Friedrich i obejmuje szalenie romantyczne krajobrazy, dramatyczne nastroje, sękate drzewa i zwietrzałe zamki. Wszystkie te składniki można również znaleźć w twórczości Carla Blechena, ale w przeciwieństwie do wczesnych romantyków, nie tworzył on baśniowych lub heroicznych scenerii. Jego pejzaże przedstawiają rzeczywistość, są bardziej drastyczne i jednocześnie bardziej stonowane. W swoich efektach świetlnych i kolorystycznych osiąga nastroje, które przypominają już impresjonistów. Ten sposób przedstawiania natury był wówczas dość kontrowersyjny, ale jego prace były przełomowe.