| Urodzony | 1620 (Dordrecht) |
| Zmarł | 1691 (Dordrecht) |
| Narodowość | Netherlands |
| Epoki | Malarstwo pejzażowe, Niederländisches Goldenes Zeitalter der Malerei |
| Gatunek | Landschaftsmalerei, Grafik, Stich, Stillleben, Porträt |
| Zawód | Maler, Grafiker, Landschaftsmaler, Zeichner, bildender Künstler, Druckgrafiker |
| Rodzina | Ojciec: Jacob Gerritsz. Cuyp |
| Nauczał | Jacob Gerritsz. Cuyp |
| Uczeń | Abraham van Calraet |
| Znane dzieła | Flusslandschaft mit Reitern (1653), Hafen von Dordrecht (1650), Piping Shepherds (1643), Equestrian Portrait of Cornelis (1639-1680) and Michiel Pompe van Meerdervoort (1638-1653) with Their Tutor and Coachman ("Starting for the Hunt") (1652), Kühe im Fluss (1650) |
| Muzea | Metropolitan Museum of Art, National Gallery of Art, Staedel Museum, Dulwich Picture Gallery, Mauritshuis |
Złoty Wiek opisuje epokę sztuki, która była związana z rozkwitem gospodarki Holandii w XVII wieku. Był to wiek, w którym panowały dobre warunki ekonomiczne, a zamożne społeczeństwo okazało się mecenasem sztuki i kultury. W pracowniach pracowali malarze i tworzyli wielką sztukę. Szczególnym klejnotem w tej fazie był okres, który rozpoczął się około 1640 roku i trwał dobre 20 lat. Artysta Aelbert Cuyp miał swój okres twórczy właśnie w tym czasie i jest uważany za jednego z artystów, którym udało się nadać złotą poświatę holenderskim krajobrazom.
Aelbert Cuyp miał swoje centrum życiowe w Dordrechcie. Tutaj motywy były na wyciągnięcie ręki, a Cuyp rozwinął się w stabilnym środowisku artystycznej rodziny w jednego z najsłynniejszych holenderskich malarzy pejzażystów. Szczególnie rzeczne pejzaże artysta pokrył złotym blaskiem, który sprawił, że wody lśniły w porannym i popołudniowym świetle. Oprócz szczególnego światła i tworzonego nastroju, prace wyróżniały się umiejętną kompozycją. Cuyp był jednym z niewielu artystów, którym udało się zmienić padanie światła na obraz. Podczas gdy przez długi czas powszechne było ustawianie padania światła pod kątem prostym do kierunku patrzenia, Cuyp umieścił światło w tle. Źródło światła wygląda tak, jakby malarz patrzył w słońce. W rezultacie uzyskano efekt większej głębi i większej jasności.
Etapy rozwoju Aelberta Cuypa można podzielić na trzy fazy, z których każda pozostawała pod wpływem innych artystów. Pierwsze kroki w malarstwie stawiał w towarzystwie ojca. Jacob Cuyp uczył swojego syna i szkolił go na tradycyjnego malarza pejzażystę. Obraz artysty van Goyena odwrócił Aelberta od tradycyjnego sposobu malowania. Żółte wydmy w technice złamanego pędzla zainspirowały malarza do nauki nakładania farby krótkimi pociągnięciami pędzla. Technika, która później stała się charakterystyczna dla impresjonizmu. Jan Both przywiózł w końcu z podróży do Włoch zmodyfikowaną kompozycję świetlną. Kres pracy artystycznej położyła w końcu kobieta. Wkrótce po ślubie z Cornelią Bosman malarz odwrócił się od sztalug i palety i zakończył działalność artystyczną.
Strona 1 / 3
| Urodzony | 1620 (Dordrecht) |
| Zmarł | 1691 (Dordrecht) |
| Narodowość | Netherlands |
| Epoki | Malarstwo pejzażowe, Niederländisches Goldenes Zeitalter der Malerei |
| Gatunek | Landschaftsmalerei, Grafik, Stich, Stillleben, Porträt |
| Zawód | Maler, Grafiker, Landschaftsmaler, Zeichner, bildender Künstler, Druckgrafiker |
| Rodzina | Ojciec: Jacob Gerritsz. Cuyp |
| Nauczał | Jacob Gerritsz. Cuyp |
| Uczeń | Abraham van Calraet |
| Znane dzieła | Flusslandschaft mit Reitern (1653), Hafen von Dordrecht (1650), Piping Shepherds (1643), Equestrian Portrait of Cornelis (1639-1680) and Michiel Pompe van Meerdervoort (1638-1653) with Their Tutor and Coachman ("Starting for the Hunt") (1652), Kühe im Fluss (1650) |
| Muzea | Metropolitan Museum of Art, National Gallery of Art, Staedel Museum, Dulwich Picture Gallery, Mauritshuis |
Złoty Wiek opisuje epokę sztuki, która była związana z rozkwitem gospodarki Holandii w XVII wieku. Był to wiek, w którym panowały dobre warunki ekonomiczne, a zamożne społeczeństwo okazało się mecenasem sztuki i kultury. W pracowniach pracowali malarze i tworzyli wielką sztukę. Szczególnym klejnotem w tej fazie był okres, który rozpoczął się około 1640 roku i trwał dobre 20 lat. Artysta Aelbert Cuyp miał swój okres twórczy właśnie w tym czasie i jest uważany za jednego z artystów, którym udało się nadać złotą poświatę holenderskim krajobrazom.
Aelbert Cuyp miał swoje centrum życiowe w Dordrechcie. Tutaj motywy były na wyciągnięcie ręki, a Cuyp rozwinął się w stabilnym środowisku artystycznej rodziny w jednego z najsłynniejszych holenderskich malarzy pejzażystów. Szczególnie rzeczne pejzaże artysta pokrył złotym blaskiem, który sprawił, że wody lśniły w porannym i popołudniowym świetle. Oprócz szczególnego światła i tworzonego nastroju, prace wyróżniały się umiejętną kompozycją. Cuyp był jednym z niewielu artystów, którym udało się zmienić padanie światła na obraz. Podczas gdy przez długi czas powszechne było ustawianie padania światła pod kątem prostym do kierunku patrzenia, Cuyp umieścił światło w tle. Źródło światła wygląda tak, jakby malarz patrzył w słońce. W rezultacie uzyskano efekt większej głębi i większej jasności.
Etapy rozwoju Aelberta Cuypa można podzielić na trzy fazy, z których każda pozostawała pod wpływem innych artystów. Pierwsze kroki w malarstwie stawiał w towarzystwie ojca. Jacob Cuyp uczył swojego syna i szkolił go na tradycyjnego malarza pejzażystę. Obraz artysty van Goyena odwrócił Aelberta od tradycyjnego sposobu malowania. Żółte wydmy w technice złamanego pędzla zainspirowały malarza do nauki nakładania farby krótkimi pociągnięciami pędzla. Technika, która później stała się charakterystyczna dla impresjonizmu. Jan Both przywiózł w końcu z podróży do Włoch zmodyfikowaną kompozycję świetlną. Kres pracy artystycznej położyła w końcu kobieta. Wkrótce po ślubie z Cornelią Bosman malarz odwrócił się od sztalug i palety i zakończył działalność artystyczną.