Aelbert Cuyp

Złoty Wiek opisuje epokę sztuki, która była związana z rozkwitem gospodarki Holandii w XVII wieku. Był to wiek, w którym panowały dobre warunki ekonomiczne, a zamożne społeczeństwo okazało się mecenasem sztuki i kultury. W pracowniach pracowali malarze i tworzyli wielką sztukę. Szczególnym klejnotem w tej fazie był okres, który rozpoczął się około 1640 roku i trwał dobre 20 lat. Artysta Aelbert Cuyp miał swój okres twórczy właśnie w tym czasie i jest uważany za jednego z artystów, którym udało się nadać złotą poświatę holenderskim krajobrazom.

Aelbert Cuyp miał swoje centrum życiowe w Dordrechcie. Tutaj motywy były na wyciągnięcie ręki, a Cuyp rozwinął się w stabilnym środowisku artystycznej rodziny w jednego z najsłynniejszych holenderskich malarzy pejzażystów. Szczególnie rzeczne pejzaże artysta pokrył złotym blaskiem, który sprawił, że wody lśniły w porannym i popołudniowym świetle. Oprócz szczególnego światła i tworzonego nastroju, prace wyróżniały się umiejętną kompozycją. Cuyp był jednym z niewielu artystów, którym udało się zmienić padanie światła na obraz. Podczas gdy przez długi czas powszechne było ustawianie padania światła pod kątem prostym do kierunku patrzenia, Cuyp umieścił światło w tle. Źródło światła wygląda tak, jakby malarz patrzył w słońce. W rezultacie uzyskano efekt większej głębi i większej jasności.

Etapy rozwoju Aelberta Cuypa można podzielić na trzy fazy, z których każda pozostawała pod wpływem innych artystów. Pierwsze kroki w malarstwie stawiał w towarzystwie ojca. Jacob Cuyp uczył swojego syna i szkolił go na tradycyjnego malarza pejzażystę. Obraz artysty van Goyena odwrócił Aelberta od tradycyjnego sposobu malowania. Żółte wydmy w technice złamanego pędzla zainspirowały malarza do nauki nakładania farby krótkimi pociągnięciami pędzla. Technika, która później stała się charakterystyczna dla impresjonizmu. Jan Both przywiózł w końcu z podróży do Włoch zmodyfikowaną kompozycję świetlną. Kres pracy artystycznej położyła w końcu kobieta. Wkrótce po ślubie z Cornelią Bosman malarz odwrócił się od sztalug i palety i zakończył działalność artystyczną.