Praca ta powstawała przez dłuższy czas w 2024 roku i towarzyszyła mi przez całe lato. Punktem wyjścia był opracowany przeze mnie motyw AI, który istnieje w kilku wariantach. Jeden z tych wariantów spodobał mi się tak bardzo, że stał się dla mnie podstawą szkicu. Eksperymentowałem z różnymi materiałami i technikami, między innymi z białą farbą lakierniczą w celu zwiększenia kontrastu, acetonem w celu zmiękczenia przejść oraz metalowymi pisakami lakierniczymi w celu podkreślenia poszczególnych szczegółów. Na koniec dzieło pokryto lakierem, który tworzy delikatny efekt brokatu. Zmienia on postrzeganie obrazu w zależności od padania światła: powstają refleksy świetlne, które wyglądają jak unoszące się cząsteczki kurzu – efekt, który pierwotnie nie był planowany, ale okazał się zaskakującym elementem wizualnym. Pod względem treści obraz porusza jednocześnie temat wewnętrznego ciężaru, zastoju i godności. Przedstawiona postać wydaje się być zamyślona, niemal ponadczasowa, osadzona w wiejskiej scenerii pomiędzy pracą, zmęczeniem i cichą kontemplacją. Dzieło świadomie porusza się pomiędzy tradycją a współczesnością, pomiędzy cyfrowym pochodzeniem a rzemieślniczym wykonaniem.

---

Ciche brzemię rolnika · Silvia Martini