Jeleń i zwierzę przy wodopoju

Podczas gdy jeleń bez przeszkód gasi pragnienie, jest zaskoczony i czujnie spogląda w prawo, poza kadr, na coś, co pozostaje dla widza nieznane. Stąd obraz czerpie swój szczególny efekt, gdyż w potężną ciszę i spokój pejzażu wdziera się element niepokoju i zagrożenia.

Jeleń wyciąga wysoko poroże, jakby gotów do obrony. Wyraźnie wyróżnia się swoim wijącym się i spiczastym zarysem na tle płaskiej, szarej skały za nim, częściowo pokrytej miękkim mchem. W tle masywna, skalista góra góruje nad spokojną scenerią na brzegu wody. Dalej za nami wznoszą się góry, z resztkami śniegu w cieniu szczytów. Kilka drzew iglastych umacnia się po lewej stronie obrazu, a w centrum ze skały wysuwa się wrzecionowate drzewo, które dominuje w pionie obrazu. Wydaje się, że nadal góruje nad masywem, dając życie roślinne jako przeciwwagę dla masywnego i opresyjnego krajobrazu górskiego.

Światło łagodnie wpada zza gór do doliny i odbija się w wodzie, dzięki czemu zwierzęta są zawieszone w lekkim bezpieczeństwie, mimo grożącego im niebezpieczeństwa i obezwładniającego otoczenia.

Austriacki malarz Friedrich Gauermann pokazuje tutaj swój wielki talent do rysowania. Mistrzowska jest subtelność kolorystyki w bliskich szarości odcieniach brązu i szarości, uzupełniona ciemną zielenią i srebrno-złotym światłem.