W 1840 roku Carl Spitzweg stworzył dzieło "Łowca motyli". Na pierwszym planie widzimy dwa dostojne motyle, oczywiście bardzo rzadkie okazy, a kilka metrów dalej rozpoznajemy kolekcjonera motyli na wyprawie. Ze zdziwionym spojrzeniem kontempluje piękno motyli. Zbieracz motyli starannie przygotował się do swojej wyprawy, ma przy sobie wszystko, czego potrzebuje i siatkę w ręku, aby być gotowym w każdej chwili. Ale w kluczowym momencie jest zamrożony. Po prostu stoi sztywno i z otwartymi ustami obserwuje odlatujące motyle. Układamy też wszystko tak, aby szczęście, gdy przyjdzie, zostało. Ale kiedy nagle pojawia się tam, zaledwie kilka metrów dalej, wielki, piękny i jasnoniebieski, wtedy brakuje determinacji. Nawet jeśli jeszcze przed chwilą byliśmy zdeterminowani, w chwili czystego szczęścia zapominamy o wszystkim dookoła, nawet po to, by je uchwycić. Ale chyba w ogóle nie da się złapać szczęścia, nawet łapacz motyli by je tylko zniszczył. Szczęście raz się z nami osiada, ale za chwilę znów odpływa, może na zawsze. Ale przez chwilę tam był.

---

Łowca motyli · Carl Spitzweg