| Urodzony | 1851 (Kopenhagen) |
| Zmarł | 1935 (Kopenhagen) |
| Narodowość | Dania |
| Gatunek | portret |
| Zawód | malarz |
| Rodzina | Małżonek: Martha Johansen Dziecko: Nanna Ullman, Frits Johansen Rodzeństwo: Helga Johansen |
| Nauczał | Christian Vilhelm Nielsen |
| Uczeń | Gerda Wegener, Walter Schwartz, Viggo Brandt, Elof Risebye, Johannes Britze, Harald Hansen, Hans Henningsen, Marie Henriques, Helvig Agnete Kinch, Theodora Krarup, Carla Colsmann Mohr, Clara Vilhelmine Carl, Olivia Holm-Møller, Micholine Anemine Poulsen |
| Znane dzieła | Setting the Table (1898), Three Girls (1894), Landscape with a Mill, Skagen (1890), Figures in the Evening light (1894), A Dead Girl (1881) |
Wraz z końcem XIX wieku Kopenhaga przeżyła niemal wyjątkowy rozkwit. Wraz z industrializacją przyszedł dobrobyt, a wraz z nim duża liczba nowych mieszkańców. Viggo Johansen urodził się w czasach zmian. Struktura monarchiczna uległa zmianie i sporo osób mogło w tych czasach zdobyć wygodny dobrobyt. Syn kupca, zapragnął poświęcić się sztukom pięknym i rozpoczął studia w Królewskiej Duńskiej Akademii Sztuk Pięknych w Kopenhadze. Wykazał się talentem, ale nie na tyle, aby uzyskać stopień naukowy. Po trzech nieudanych próbach zdania egzaminu końcowego opuścił uczelnię. Los, który Viggo Johansen podzielił z kolegą ze studiów. Również Michael Anker rozpoczął studia na początku lat 70. XIX wieku i przerwał je bez ukończenia. Dwaj młodzi duńscy artyści zaczęli wspólnie szukać perspektywy. Anker był w końcu impulsem i zwabił do Skagen Viggo Johansena. Miasto na północy Jutlandii urzekło Michaela Ankera. Światło i morze połączyły się na północnym krańcu Danii, tworząc niepowtarzalną symfonię. Johansen udał się do Skagen i pod jego wpływem rozwinęła się kolonia malarzy ze Skagen. Już rok po opuszczeniu akademii Viggo mógł z powodzeniem wystawiać swoje pierwsze prace.
. Malarze ze Skagen byli znajomym kręgiem artystów, którzy utrzymywali ze sobą bliskie relacje. Viggo Johansen pokazał, że jest powściągliwy. Z dzisiejszej perspektywy Viggo był outsiderem. Rzadko uczestniczył w koleżeńskich spotkaniach. Podczas gdy większość malarzy starała się przedstawić światło, Johansen szukał swojej sceny wśród rybaków i mieszkańców. Viggo Johansen zorientował się w sytuacji. Wzorów szukał u starych mistrzów z Holandii. Jego pejzaże są prawdziwym odzwierciedleniem natury, w której światło zawsze odgrywa główną rolę. Viggo poznał swoją przyszłą żonę w kręgu kolonii artystów. W chwili ich pierwszej znajomości Marta miała zaledwie czternaście lat. Złapany pomiędzy swoim rozwojem artystycznym a miłością do Marty, Viggo wyjeżdża za granicę. Artysta zdobywa doświadczenie i pracuje nad swoją techniką. Obsypany licznymi nagrodami Viggo wraca do Skagen i żeni się z Martą.
. Para opuszcza Skagen i od tej pory mieszka na północ od Kopenhagi. Viggo Johansen wycofuje się w miarę możliwości do domowego gniazda. Skupia się na przedstawieniu swojego domowego szczęścia. Wnętrza i sceny ukazujące żonę stają się głównym tematem jego malarstwa. Motywy są osobiste i pozwalają na wgląd w rodzinne szczęście. Motywy często o pięknej prostocie, które poprzez umiejętną grę światła stają się nastrojową jednością. Równolegle do działalności artystycznej Viggo podjął pracę dydaktyczną na Akademii w Kopenhadze, a później w Sztokholmie.
Strona 1 / 1
| Urodzony | 1851 (Kopenhagen) |
| Zmarł | 1935 (Kopenhagen) |
| Narodowość | Dania |
| Gatunek | portret |
| Zawód | malarz |
| Rodzina | Małżonek: Martha Johansen Dziecko: Nanna Ullman, Frits Johansen Rodzeństwo: Helga Johansen |
| Nauczał | Christian Vilhelm Nielsen |
| Uczeń | Gerda Wegener, Walter Schwartz, Viggo Brandt, Elof Risebye, Johannes Britze, Harald Hansen, Hans Henningsen, Marie Henriques, Helvig Agnete Kinch, Theodora Krarup, Carla Colsmann Mohr, Clara Vilhelmine Carl, Olivia Holm-Møller, Micholine Anemine Poulsen |
| Znane dzieła | Setting the Table (1898), Three Girls (1894), Landscape with a Mill, Skagen (1890), Figures in the Evening light (1894), A Dead Girl (1881) |
Wraz z końcem XIX wieku Kopenhaga przeżyła niemal wyjątkowy rozkwit. Wraz z industrializacją przyszedł dobrobyt, a wraz z nim duża liczba nowych mieszkańców. Viggo Johansen urodził się w czasach zmian. Struktura monarchiczna uległa zmianie i sporo osób mogło w tych czasach zdobyć wygodny dobrobyt. Syn kupca, zapragnął poświęcić się sztukom pięknym i rozpoczął studia w Królewskiej Duńskiej Akademii Sztuk Pięknych w Kopenhadze. Wykazał się talentem, ale nie na tyle, aby uzyskać stopień naukowy. Po trzech nieudanych próbach zdania egzaminu końcowego opuścił uczelnię. Los, który Viggo Johansen podzielił z kolegą ze studiów. Również Michael Anker rozpoczął studia na początku lat 70. XIX wieku i przerwał je bez ukończenia. Dwaj młodzi duńscy artyści zaczęli wspólnie szukać perspektywy. Anker był w końcu impulsem i zwabił do Skagen Viggo Johansena. Miasto na północy Jutlandii urzekło Michaela Ankera. Światło i morze połączyły się na północnym krańcu Danii, tworząc niepowtarzalną symfonię. Johansen udał się do Skagen i pod jego wpływem rozwinęła się kolonia malarzy ze Skagen. Już rok po opuszczeniu akademii Viggo mógł z powodzeniem wystawiać swoje pierwsze prace.
. Malarze ze Skagen byli znajomym kręgiem artystów, którzy utrzymywali ze sobą bliskie relacje. Viggo Johansen pokazał, że jest powściągliwy. Z dzisiejszej perspektywy Viggo był outsiderem. Rzadko uczestniczył w koleżeńskich spotkaniach. Podczas gdy większość malarzy starała się przedstawić światło, Johansen szukał swojej sceny wśród rybaków i mieszkańców. Viggo Johansen zorientował się w sytuacji. Wzorów szukał u starych mistrzów z Holandii. Jego pejzaże są prawdziwym odzwierciedleniem natury, w której światło zawsze odgrywa główną rolę. Viggo poznał swoją przyszłą żonę w kręgu kolonii artystów. W chwili ich pierwszej znajomości Marta miała zaledwie czternaście lat. Złapany pomiędzy swoim rozwojem artystycznym a miłością do Marty, Viggo wyjeżdża za granicę. Artysta zdobywa doświadczenie i pracuje nad swoją techniką. Obsypany licznymi nagrodami Viggo wraca do Skagen i żeni się z Martą.
. Para opuszcza Skagen i od tej pory mieszka na północ od Kopenhagi. Viggo Johansen wycofuje się w miarę możliwości do domowego gniazda. Skupia się na przedstawieniu swojego domowego szczęścia. Wnętrza i sceny ukazujące żonę stają się głównym tematem jego malarstwa. Motywy są osobiste i pozwalają na wgląd w rodzinne szczęście. Motywy często o pięknej prostocie, które poprzez umiejętną grę światła stają się nastrojową jednością. Równolegle do działalności artystycznej Viggo podjął pracę dydaktyczną na Akademii w Kopenhadze, a później w Sztokholmie.