| Urodzony | 1689 (Berlin) |
| Zmarł | 18 lipca 1760 (London) |
| Narodowość | France |
| Zawód | Maler, Radierer, Bibliothekar, Porträtist, bildender Künstler, Kupferstecher, Porträtmaler, Künstler |
| Rodzina | Małżonek: Dorothy Mercier Dziecko: Charlotte Mercier |
| Znane dzieła | 'The Music Party' (1733), Comedians by a Fountain, The Schutz Family and their Friends on a Terrace (1725), Francis Drake, Surgeon and Historian of York (1743), Seated Woman with a Book (1725) |
| Muzea | Yale Center for British Art, Art Institute of Chicago |
Philippe Mercier dorastał w Berlinie jako dziecko francuskich imigrantów. Studiował w berlińskiej Akademii Sztuki u niemieckiego malarza nadwornego Antoine'a Pesne'a i prawdopodobnie pracował jako jego asystent. Później studiował w Paryżu, gdzie na jego styl wpłynęły Jean Baptiste Chardin i Jean-Antoine Watteau. W XVIII wieku Mercier przeniósł się w końcu do Anglii, gdzie dwukrotnie się ożenił. Jego druga żona, Dorothy Clapham, również była malarką i prowadziła sklep z artykułami dla artystów. Istnieją dowody na to, że pomagała Philippe'owi Mercier w jego pracy. Podczas pobytu w Londynie Mercier pozostawał w kontakcie z Jean-Antoine Watteau. Niektóre z dzieł Watteau odtworzył jako akwaforty, które następnie wydrukował. W tym czasie zajmował się również handlem dziełami sztuki i grafikami, reprodukcje były na sprzedaż. Mercier reprodukował również swoje własne dzieła, a historycy sztuki znaleźli dowody na to, że czasami podawał je za obrazy Watteau.
W Londynie Mercier był przez kilka lat zatrudniony na brytyjskim dworze królewskim jako nadworny malarz. W tym okresie namalował wiele portretów angielskich szlachciców. Philippe Mercier nie był jednak jedynym nadwornym malarzem. Musiał konkurować z Christian Zincke i Herman van der Myn i ten okres był naznaczony zazdrością i konfliktami. Po zwolnieniu z funkcji malarza sądowego, Mercier odwrócił się od Londynu i przeniósł się do małego miasteczka York. Tam znalazł członków klasy wyższej, którzy wspierali jego sztukę. Tutaj stworzył wiele portretów, ale także pierwszy z tzw. obrazów fantazyjnych. Fancy Pictures to obrazy codziennych scen uzupełnione o wymyślone elementy tak, aby przemawiały do emocji i często wywoływały sentymentalne uczucia. Mercier ostatecznie powrócił do Londynu na kilka lat przed śmiercią.
Oprócz portretów, Philippe Mercier często malował także dzieła konwersacyjne. Są to obrazy, które przedstawiają ludzi w towarzystwie, zaangażowanych w działania, świętujących. Wprowadził on gatunek utworu konwersacyjnego do Anglii, gdzie do tej pory nie był on powszechny. Interesujące jest również to, że Mercier w obrazowy sposób przedstawił pięć ludzkich zmysłów - węch, smak, wzrok, dotyk i słuch. Tak więc, na przykład, na zdjęciu "zmysł dotyku" widać ludzi głaszczących kota. Kilka z obrazów Merciera zostało powielonych jako ryciny, dzięki czemu zyskały one dalszą sławę i popularność. W swoim późnym okresie Mercier poświęcił się głównie Fantazyjnym Obrazom, z których wiele stworzył jako warianty dzieła konwersacyjnego. Wiele obrazów Philippe'a Merciera nie przedstawia po prostu ludzi w pejzażu czy domu, ale opowiada historie.
Strona 1 / 1
| Urodzony | 1689 (Berlin) |
| Zmarł | 18 lipca 1760 (London) |
| Narodowość | France |
| Zawód | Maler, Radierer, Bibliothekar, Porträtist, bildender Künstler, Kupferstecher, Porträtmaler, Künstler |
| Rodzina | Małżonek: Dorothy Mercier Dziecko: Charlotte Mercier |
| Znane dzieła | 'The Music Party' (1733), Comedians by a Fountain, The Schutz Family and their Friends on a Terrace (1725), Francis Drake, Surgeon and Historian of York (1743), Seated Woman with a Book (1725) |
| Muzea | Yale Center for British Art, Art Institute of Chicago |
Philippe Mercier dorastał w Berlinie jako dziecko francuskich imigrantów. Studiował w berlińskiej Akademii Sztuki u niemieckiego malarza nadwornego Antoine'a Pesne'a i prawdopodobnie pracował jako jego asystent. Później studiował w Paryżu, gdzie na jego styl wpłynęły Jean Baptiste Chardin i Jean-Antoine Watteau. W XVIII wieku Mercier przeniósł się w końcu do Anglii, gdzie dwukrotnie się ożenił. Jego druga żona, Dorothy Clapham, również była malarką i prowadziła sklep z artykułami dla artystów. Istnieją dowody na to, że pomagała Philippe'owi Mercier w jego pracy. Podczas pobytu w Londynie Mercier pozostawał w kontakcie z Jean-Antoine Watteau. Niektóre z dzieł Watteau odtworzył jako akwaforty, które następnie wydrukował. W tym czasie zajmował się również handlem dziełami sztuki i grafikami, reprodukcje były na sprzedaż. Mercier reprodukował również swoje własne dzieła, a historycy sztuki znaleźli dowody na to, że czasami podawał je za obrazy Watteau.
W Londynie Mercier był przez kilka lat zatrudniony na brytyjskim dworze królewskim jako nadworny malarz. W tym okresie namalował wiele portretów angielskich szlachciców. Philippe Mercier nie był jednak jedynym nadwornym malarzem. Musiał konkurować z Christian Zincke i Herman van der Myn i ten okres był naznaczony zazdrością i konfliktami. Po zwolnieniu z funkcji malarza sądowego, Mercier odwrócił się od Londynu i przeniósł się do małego miasteczka York. Tam znalazł członków klasy wyższej, którzy wspierali jego sztukę. Tutaj stworzył wiele portretów, ale także pierwszy z tzw. obrazów fantazyjnych. Fancy Pictures to obrazy codziennych scen uzupełnione o wymyślone elementy tak, aby przemawiały do emocji i często wywoływały sentymentalne uczucia. Mercier ostatecznie powrócił do Londynu na kilka lat przed śmiercią.
Oprócz portretów, Philippe Mercier często malował także dzieła konwersacyjne. Są to obrazy, które przedstawiają ludzi w towarzystwie, zaangażowanych w działania, świętujących. Wprowadził on gatunek utworu konwersacyjnego do Anglii, gdzie do tej pory nie był on powszechny. Interesujące jest również to, że Mercier w obrazowy sposób przedstawił pięć ludzkich zmysłów - węch, smak, wzrok, dotyk i słuch. Tak więc, na przykład, na zdjęciu "zmysł dotyku" widać ludzi głaszczących kota. Kilka z obrazów Merciera zostało powielonych jako ryciny, dzięki czemu zyskały one dalszą sławę i popularność. W swoim późnym okresie Mercier poświęcił się głównie Fantazyjnym Obrazom, z których wiele stworzył jako warianty dzieła konwersacyjnego. Wiele obrazów Philippe'a Merciera nie przedstawia po prostu ludzi w pejzażu czy domu, ale opowiada historie.