| Urodzony | ca. 1480 (Schwäbisch Gmünd) |
| Zmarł | 1545 (Straßburg) |
| Narodowość | Germany |
| Epoki | Renesans, Deutsche Renaissance |
| Gatunek | Porträt, religiöses Gemälde |
| Zawód | Maler, Illustrator, Graveur, Grafikdesigner, Glasmaler, Buchkünstler, Architekturzeichner |
| Rodzina | Ojciec: Johann Baldung Dziecko: Margaretha Baldung Rodzeństwo: Kaspar Baldung |
| Nauczał | Albrecht Dürer |
| Znane dzieła | Die drei Lebensalter der Frau und der Tod (1541), Die sieben Lebensalter des Weibes (1544), Hochaltar des Freiburger Münsters (1516), The Trinity and Mystic Pietà (1512), Eva, die Schlange und der Tod (1510) |
| Muzea | Art Institute of Chicago, Staedtische Museen Freiburg, National Gallery of Art, Museo Thyssen-Bornemisza, Bayerische Staatsgemaeldesammlungen (Pinakothek) |
Hans Baldung Grien był niemieckim malarzem i rytownikiem, który żył w latach 1484-1545. Współczesny Albrecht Dürer, znany był również z licznych drzeworytów i witraży. Jego dorobek czyni go jednym z najwybitniejszych artystów renesansowych tworzących w świecie niemieckojęzycznym.
Urodził się w Schwäbisch Gmünd w rodzinie uczonych. Przypuszcza się, że w wieku 15 lat rozpoczął i ukończył praktykę u strasburskiego mistrza. Mówi się, że w 1503 roku przeniósł się do Norymbergi, aby studiować i rozwijać się pod okiem Albrechta Dürera. Tutaj szybko stał się jednym z najważniejszych członków warsztatu Dürera. Po opuszczeniu Norymbergi pozostał dożywotnim przyjacielem Dürera. Już za życia Baldung Grien był postrzegany jako następca Dürera, ponieważ jego twórczość pozostawała pod jego znacznym wpływem.
Po latach spędzonych w Norymberdze, Baldung Grien przeniósł się do Halle, gdzie współpracował i współtworzył Halle. W 1509 r. artysta przeniósł się do Strasburga, a w 1510 r. wstąpił do cechu i został przyjęty w poczet mistrzów. Otworzył własny warsztat i ożenił się z córką bogatego mieszczanina. W 1545 r. awansował nawet do rangi Ratherrn, zanim zmarł w tym samym roku. Jako malarz cieszył się rosnącą popularnością w latach strasburskich. Jego styl stawał się coraz bardziej manierystyczny, w miarę jak coraz bardziej oddalał się od stylu Dürera. W latach 1512-1516 Baldung Grien pracował nad ołtarzem głównym katedry we Fryburgu Bryzgowijskim. Praca ta miała być ukoronowaniem jego wczesnej twórczości. Na ogół tworzył liczne ołtarze, choć od 1520 r. zamówienia na nie malały. Później poświęcił się pracom na zamówienie prywatnych kolekcjonerów i miłośników sztuki, dla których tworzył Madonny i obrazy dewocyjne. Tym samym pozostał wierny swoim preferencjom w zakresie tematyki religijnej. Ponadto malował motywy historyczne i mitologiczne z antyku. Ponadto Baldung Grien cieszył się coraz większym zainteresowaniem jako portrecista.
Strona 1 / 3
| Urodzony | ca. 1480 (Schwäbisch Gmünd) |
| Zmarł | 1545 (Straßburg) |
| Narodowość | Germany |
| Epoki | Renesans, Deutsche Renaissance |
| Gatunek | Porträt, religiöses Gemälde |
| Zawód | Maler, Illustrator, Graveur, Grafikdesigner, Glasmaler, Buchkünstler, Architekturzeichner |
| Rodzina | Ojciec: Johann Baldung Dziecko: Margaretha Baldung Rodzeństwo: Kaspar Baldung |
| Nauczał | Albrecht Dürer |
| Znane dzieła | Die drei Lebensalter der Frau und der Tod (1541), Die sieben Lebensalter des Weibes (1544), Hochaltar des Freiburger Münsters (1516), The Trinity and Mystic Pietà (1512), Eva, die Schlange und der Tod (1510) |
| Muzea | Art Institute of Chicago, Staedtische Museen Freiburg, National Gallery of Art, Museo Thyssen-Bornemisza, Bayerische Staatsgemaeldesammlungen (Pinakothek) |
Hans Baldung Grien był niemieckim malarzem i rytownikiem, który żył w latach 1484-1545. Współczesny Albrecht Dürer, znany był również z licznych drzeworytów i witraży. Jego dorobek czyni go jednym z najwybitniejszych artystów renesansowych tworzących w świecie niemieckojęzycznym.
Urodził się w Schwäbisch Gmünd w rodzinie uczonych. Przypuszcza się, że w wieku 15 lat rozpoczął i ukończył praktykę u strasburskiego mistrza. Mówi się, że w 1503 roku przeniósł się do Norymbergi, aby studiować i rozwijać się pod okiem Albrechta Dürera. Tutaj szybko stał się jednym z najważniejszych członków warsztatu Dürera. Po opuszczeniu Norymbergi pozostał dożywotnim przyjacielem Dürera. Już za życia Baldung Grien był postrzegany jako następca Dürera, ponieważ jego twórczość pozostawała pod jego znacznym wpływem.
Po latach spędzonych w Norymberdze, Baldung Grien przeniósł się do Halle, gdzie współpracował i współtworzył Halle. W 1509 r. artysta przeniósł się do Strasburga, a w 1510 r. wstąpił do cechu i został przyjęty w poczet mistrzów. Otworzył własny warsztat i ożenił się z córką bogatego mieszczanina. W 1545 r. awansował nawet do rangi Ratherrn, zanim zmarł w tym samym roku. Jako malarz cieszył się rosnącą popularnością w latach strasburskich. Jego styl stawał się coraz bardziej manierystyczny, w miarę jak coraz bardziej oddalał się od stylu Dürera. W latach 1512-1516 Baldung Grien pracował nad ołtarzem głównym katedry we Fryburgu Bryzgowijskim. Praca ta miała być ukoronowaniem jego wczesnej twórczości. Na ogół tworzył liczne ołtarze, choć od 1520 r. zamówienia na nie malały. Później poświęcił się pracom na zamówienie prywatnych kolekcjonerów i miłośników sztuki, dla których tworzył Madonny i obrazy dewocyjne. Tym samym pozostał wierny swoim preferencjom w zakresie tematyki religijnej. Ponadto malował motywy historyczne i mitologiczne z antyku. Ponadto Baldung Grien cieszył się coraz większym zainteresowaniem jako portrecista.