Corné Akkers posługuje się różnorodnymi stylami, które łączy jedna cecha: nieustanne poszukiwanie światła w zjawiskach oraz wszystkich cieni i płaszczyzn świetlnych, które one wyznaczają. Jego ulubionymi środkami wyrazu są farby olejne, suche pastele i ołówek grafitowy. Nie liczy się forma ani temat, ale sposób, w jaki płaszczyzny o określonej tonacji zmieniają się i wyznaczają światło. Corné łączy twórczość figuratywną z poszukiwaniem abstrakcji. Uważa, że żadna z tych form osobno nie jest w stanie zapewnić pożądanego przekazu artystycznego, jakiego publiczność oczekuje od artysty. Poza tym, przesada i odstępstwa od normy są tu normą i skutkują typowym wykorzystaniem zrównoważonej kolorystyki oraz szerokiego zakresu tonów, aby stworzyć dzieło, które nawet gdyby płótno lub papier zostały rozerwane na kawałki, w istocie nadal byłoby rozpoznawalne. Rezultatem jest połączenie stylizowanej figuracji kubistycznej, impresjonistycznej i/lub surrealistycznej z dbałością o solidną głębię atmosferyczną oraz wyczuciem kompozycji, anatomii i rytmu tonów.
Corné Akkers posługuje się różnorodnymi stylami, które łączy jedna cecha: nieustanne poszukiwanie światła w zjawiskach oraz wszystkich cieni i płaszczyzn świetlnych, które one wyznaczają. Jego ulubionymi środkami wyrazu są farby olejne, suche pastele i ołówek grafitowy. Nie liczy się forma ani temat, ale sposób, w jaki płaszczyzny o określonej tonacji zmieniają się i wyznaczają światło. Corné łączy twórczość figuratywną z poszukiwaniem abstrakcji. Uważa, że żadna z tych form osobno nie jest w stanie zapewnić pożądanego przekazu artystycznego, jakiego publiczność oczekuje od artysty. Poza tym, przesada i odstępstwa od normy są tu normą i skutkują typowym wykorzystaniem zrównoważonej kolorystyki oraz szerokiego zakresu tonów, aby stworzyć dzieło, które nawet gdyby płótno lub papier zostały rozerwane na kawałki, w istocie nadal byłoby rozpoznawalne. Rezultatem jest połączenie stylizowanej figuracji kubistycznej, impresjonistycznej i/lub surrealistycznej z dbałością o solidną głębię atmosferyczną oraz wyczuciem kompozycji, anatomii i rytmu tonów.
Strona 1 / 1