Chaim Soutine

Soutine urodził się na Białorusi w 1893 roku. Już we wczesnym dzieciństwie Soutine narysował kilka szkiców, a czasem nawet rozszerzył swoje artystyczne kreacje na ściany domu. Żydowska rodzina, z której pochodził Soutine, żyła w ubogich warunkach. Młody Soutine od samego początku zdawał sobie sprawę, że w swojej ojczyźnie nie będzie miał możliwości rozwijania swojej kreatywności i talentu. W wieku 14 lat Soutine wyemigrował do Mińska razem z przyjacielem Michelem Kikoyne, który również był białorusko-francuskim malarzem. Przy drugiej próbie aplikacji został przyjęty do Akademii Sztuk Pięknych w Wilnie i ukończył ją w 1913 roku. Większą część życia spędził w Paryżu, z wyjątkiem trzech lat, kiedy przeniósł się w Pireneje Francuskie.

Ponieważ Soutine zaraz po ukończeniu studiów wyjechał do Paryża, mówi się o nim jako o malarzu białorusko-francuskim. Będąc już w Paryżu, dużo czasu spędzał w Luwrze i stamtąd czerpał inspirację. Soutine znalazł drogę do ekspresjonizmu, szczególnie poprzez wpływy Paul Cézanne, Vincent van Gogh i Pierre Bonnard. Soutine stał się znany z około 200 obrazów, które stworzył podczas trzech lat spędzonych we francuskich Pirenejach. Zamaszyste i dynamiczne operowanie pędzlem oraz ponure apokaliptyczne pejzaże to jego znak rozpoznawczy. Wkrótce potem niektóre z jego dzieł stały się bardzo poszukiwane przez amerykańskiego lekarza i kolekcjonera sztuki Alberta C. Barnesa oraz innych kolekcjonerów sztuki. Dzięki temu Soutine po raz pierwszy w swoim dotychczasowym życiu odczuł poprawę sytuacji finansowej.

Jego późniejsze prace charakteryzują się stonowanymi zniekształceniami i bardziej stonowaną emocjonalnością. Te nowe wpływy są głównie inspirowane przez Rembrandt. Soutine chciał całkowicie zdystansować się od swoich wcześniejszych dzieł, dlatego nawet zniszczył dużą część prac z tego okresu. Soutine zmarł w Paryżu 9 sierpnia 1943 roku. Wśród żałobników na jego pogrzebie znaleźli się Pablo Picasso, Max Jacob i Jean Cocteau.