Ando or Utagawa Hiroshige

Utagawa Hiroshige, urodzony pod koniec XVIII wieku w starym Edo (dzisiejsze Tokio), dorastał w skromnych warunkach jako syn strażaka i niskiego samuraja. Osierocony w młodym wieku, w wieku 13 lat odziedziczył urząd po ojcu i od tej pory musiał chronić tereny pałacowe miasta przed pożarami. Jego praca przynosiła jedynie skromne zarobki, ale pozostawiała mu wystarczająco dużo czasu na dalszą edukację artystyczną. Wkrótce potem został uczniem szkoły drzeworytników Utagawy i poznał starożytną sztukę japońskiego druku drzeworytniczego (ukiyo-e). Kilka lat później zakończył szkolenie i otrzymał imię artysty Hiroshige, które tradycyjnie uzupełniano nazwą szkoły. Gwiazda młodego Utagawy Hiroshige na jednego z największych japońskich artystów mogła wzrosnąć!

. Jego kariera początkowo toczyła się niespiesznie, aż w końcu, mając 35 lat, wyruszył w podróż, która zainspirowała jego najsłynniejsze wczesne dzieła. Zamówiony przez Shōguna do przewozu koni na dwór cesarski, podążał szlakiem Tōkaidō wzdłuż wybrzeża z Edo do starożytnego cesarskiego miasta Kyōto, jednym z najważniejszych szlaków handlowych tamtych czasów. Na stacjach swojej podróży spotykał rolników, kupców i pielgrzymów religijnych, a pełen natchnienia tworzył liczne szkice ze swojej podróży. Kiedy wreszcie wrócił do Edo, stworzył serię odbitek do obrazów krajobrazowych "53 stacje Tōkaidō". Ukazują one podróżnych, tragarzy i przewoźników promowych wzdłuż drogi Tōkai na tle typowych japońskich krajobrazów, takich jak koryta rzek, jeziora lub zatoki morskie, pola uprawne czy masywy górskie, a także spokojne sceny z wiejskich ulic oraz postoje w domach wypoczynkowych i świątyniach. Uderzające jest również to, że te zdjęcia z podróży nie odzwierciedlają jednolitej pory roku, ale raczej z artystyczną swobodą łączą zmienne wrażenia sezonowe z różnymi nastrojami światła i pogody, słońca i deszczu, mgły czy śniegu.

. Jego szczegółowe rysunki zostały ostatecznie wyryte w drewnianych płytach, aby pokryć te bloki drukarskie odpowiednimi kolorami i w ten sposób umożliwić reprodukcję obrazów. Nawet poza Japonią, powstałe w ten sposób odbitki woodblockowe szybko stały się poszukiwanymi przedmiotami kolekcjonerskimi i zainspirowały zwłaszcza artystów impresjonistów i ekspresjonistów, takich jak Vincent van Gogh i Claude Monet, do tworzenia inspirowanych Japonią dzieł tzw. japonizmu. Pod koniec życia, zaledwie kilka lat przed śmiercią, Hiroshige stworzył rysunki do kolejnego cyklu - "100 słynnych widoków Edo", który jako dojrzałe dzieło starości stał się zwieńczeniem jego twórczości i największą spuścizną. Odzwierciedlają one całą różnorodność japońskiej kultury, a ich istotnymi motywami są widoki na górę Fuji, uprawne krajobrazy, kwitnące drzewa wiśniowe, kapliczki i starożytne ogrody świątynne. Po stworzeniu dorobku obejmującego ponad 8000 obrazów, Hiroshige w wieku 62 lat ostatecznie wycofał się ze świata i zakończył swoje dni jako buddyjski mnich.