Zachód słońca (Bracia)

Caspar David Friedrich uchwycił na tym obrazie wszystkie najważniejsze cechy wieczornego nieba i przeniósł je na płótno. Ogólna kolorystyka obrazu to mieszanka ciemnych tonów i pomarańczowych aspektów kolorystycznych zachodu słońca. Kontrasty pomiędzy tymi dwoma schematami kolorystycznymi dominują w obrazie, czyniąc go tak wyjątkowym, jak i imponującym.

Nieco na lewo od centrum obrazu znajdują się dwaj główni bohaterowie obrazu. Dwaj mężczyźni, prawdopodobnie bracia, ubrani w długie szaty i kapelusze, stoją tyłem do widza. Oni sami natomiast obserwują zachód słońca, ale w ciemności są rozpoznawalni jedynie jako sylwetki. Ich wzrok z tęsknotą kieruje się ku temu, co widz obrazu również od razu uchwyci jako główną cechę. Bracia podziwiają zachód słońca. W tle obrazu słońce jakby już zniknęło za górskim szczytem, a na niebie i chmurach wciąż świeci tylko pozostała poświata. W trakcie tego procesu dwa pasma chmur w centrum obrazu przesłaniają niektóre pomarańczowe odcienie i stanowią wyraźny kontrast dla tej jaskrawej kolorystyki.

Wybór krajobrazu i roślinności przez Caspara Davida Friedricha sprawił, że na pierwszy plan wysuwa się zachód słońca. W istocie, nie można dostrzec żadnej szczególnej roślinności, która mogłaby odwrócić uwagę od gry kolorów w świetle. Oprócz nieba i chmur na obrazie widoczne są tylko wzgórza, których stopy znikają w wodzie. Podczas gdy wzniesienia wydają się ciemne, wody odbijają pomarańczowy kolor zachodzącego słońca, dzięki czemu stanowią silny kontrast. Jednocześnie powoduje to, że obraz staje się coraz jaśniejszy i jaśniejszy od dołu do góry. Dwaj mężczyźni, których plecy widać, sami stoją na jednym ze wzgórz, kontemplując górzysty krajobraz w tle, poprzecinany zbiornikami wodnymi. Wreszcie nad centrum obrazu widać już tylko jaskrawy pomarańcz wieczornego słońca oraz pola mgieł i chmur obramowujących obraz.