| Urodzony | 1 sierpnia 1659 (Belluno) |
| Zmarł | 15 maja 1734 (Venedig) w wieku 74 lat |
| Narodowość | Germany |
| Epoki | Barok, barocke Malerei |
| Zawód | Maler |
| Znane dzieła | Apotheosis of Saint Sebastian (1725), Bathsheba at Her Bath (1724), Allegorie der Toskana (1706), The Battle of the Lapiths and Centaurs (1705), Ercole ai piedi di Onfale (1701) |
| Muzea | Dulwich Picture Gallery, National Gallery of Art, Gettymuseum, J. Paul Getty Museum, Art Institute of Chicago |
Sebastiano Ricci urodził się w Belluno 1 sierpnia 1659 r., jako syn Andreany i Livio Ricci. Jest uważany za jednego z najważniejszych malarzy weneckich swoich czasów, który wyróżniał się w obrazach przedstawiających religijne, mitologiczne i historyczne motywy starożytności. Opracowanie tła pozostawiał zwykle swemu półzdolnemu siostrzeńcowi ARTYSTAREPLACE0 (1676 - 1730), który lepiej radził sobie z pejzażami niż sam Sebastiano Ricci, którego specjalnością były portrety.
Sam Ricci studiował u Federico Cervellego (1625 - przed 1700) i ARTYSTY1 (1611 - 1678). W 1678 r. Ricci został aresztowany, ponieważ oskarżono go o próbę otrucia młodej kobiety, którą nieumyślnie zapłodnił, aby uniknąć małżeństwa. Ricci został uwolniony dzięki interwencji pewnego szlachcica, ożenił się z matką jego córki i wraz z obojgiem przeniósł się do Bolonii, gdzie na zamówienie malował motywy religijne. Ricci opuścił żonę i córkę w 1688 r. i udał się do Turynu z córką malarza Giovanniego Peruzziniego (1629-1694). Został ponownie wtrącony do więzienia, a następnie uwolniony przez księcia Parmy, który go zatrudnił. Po śmierci księcia, swojego protektora, Ricci powrócił w 1698 r. do Wenecji, gdzie mieszkał przez dekadę. Niektóre z jego prac odciągały go jednak od Wenecji. W 1701 r. namalował np. fresk Zmartwychwstanie w Santi XII Apostoli w Rzymie, a w 1702 r. zaprojektował jadalnię w pałacu Schönbrunn.
Za najważniejszy okres twórczy Ricciego uważa się jego pobyt we Florencji w latach 1706-1708 oraz kolejne trzy lata w Wenecji. W tym okresie życia powstały m.in. obrazy Wenus bierze gałązkę od Adonisa, Madonna z Dzieciątkiem, Mojżesz ocalony z Nilu. Następnie został zatrudniony przez Lorda Burlingtona (1694-1753) w Londynie, dla którego namalował Kupidyna i Jove, Bachusa i Ariadnę, Dianę i nimfy, Bachusa i Ariadnę, Wenus i Kupidyna, Dianę i Endymiona oraz Kupidyna i Florana. W 1716 roku Ricci i jego siostrzeniec wyjechali z Londynu do Paryża, gdzie otrzymali kolejne zlecenia. Bogaty Ricci powrócił do Wenecji w 1718 roku, gdzie zmarł w 1734 roku.
Strona 1 / 2
| Urodzony | 1 sierpnia 1659 (Belluno) |
| Zmarł | 15 maja 1734 (Venedig) w wieku 74 lat |
| Narodowość | Germany |
| Epoki | Barok, barocke Malerei |
| Zawód | Maler |
| Znane dzieła | Apotheosis of Saint Sebastian (1725), Bathsheba at Her Bath (1724), Allegorie der Toskana (1706), The Battle of the Lapiths and Centaurs (1705), Ercole ai piedi di Onfale (1701) |
| Muzea | Dulwich Picture Gallery, National Gallery of Art, Gettymuseum, J. Paul Getty Museum, Art Institute of Chicago |
Sebastiano Ricci urodził się w Belluno 1 sierpnia 1659 r., jako syn Andreany i Livio Ricci. Jest uważany za jednego z najważniejszych malarzy weneckich swoich czasów, który wyróżniał się w obrazach przedstawiających religijne, mitologiczne i historyczne motywy starożytności. Opracowanie tła pozostawiał zwykle swemu półzdolnemu siostrzeńcowi ARTYSTAREPLACE0 (1676 - 1730), który lepiej radził sobie z pejzażami niż sam Sebastiano Ricci, którego specjalnością były portrety.
Sam Ricci studiował u Federico Cervellego (1625 - przed 1700) i ARTYSTY1 (1611 - 1678). W 1678 r. Ricci został aresztowany, ponieważ oskarżono go o próbę otrucia młodej kobiety, którą nieumyślnie zapłodnił, aby uniknąć małżeństwa. Ricci został uwolniony dzięki interwencji pewnego szlachcica, ożenił się z matką jego córki i wraz z obojgiem przeniósł się do Bolonii, gdzie na zamówienie malował motywy religijne. Ricci opuścił żonę i córkę w 1688 r. i udał się do Turynu z córką malarza Giovanniego Peruzziniego (1629-1694). Został ponownie wtrącony do więzienia, a następnie uwolniony przez księcia Parmy, który go zatrudnił. Po śmierci księcia, swojego protektora, Ricci powrócił w 1698 r. do Wenecji, gdzie mieszkał przez dekadę. Niektóre z jego prac odciągały go jednak od Wenecji. W 1701 r. namalował np. fresk Zmartwychwstanie w Santi XII Apostoli w Rzymie, a w 1702 r. zaprojektował jadalnię w pałacu Schönbrunn.
Za najważniejszy okres twórczy Ricciego uważa się jego pobyt we Florencji w latach 1706-1708 oraz kolejne trzy lata w Wenecji. W tym okresie życia powstały m.in. obrazy Wenus bierze gałązkę od Adonisa, Madonna z Dzieciątkiem, Mojżesz ocalony z Nilu. Następnie został zatrudniony przez Lorda Burlingtona (1694-1753) w Londynie, dla którego namalował Kupidyna i Jove, Bachusa i Ariadnę, Dianę i nimfy, Bachusa i Ariadnę, Wenus i Kupidyna, Dianę i Endymiona oraz Kupidyna i Florana. W 1716 roku Ricci i jego siostrzeniec wyjechali z Londynu do Paryża, gdzie otrzymali kolejne zlecenia. Bogaty Ricci powrócił do Wenecji w 1718 roku, gdzie zmarł w 1734 roku.