| Urodzony | 27 stycznia 1824 (Groningen) |
| Zmarł | 12 sierpnia 1911 (Den Haag) w wieku 87 lat |
| Narodowość | Holandia |
| Epoki | Haager Schule |
| Gatunek | portret, pejzaż |
| Zawód | malarz, litograf, grafik, rysownik, poeta, pastelista, akwaforcista, ilustrator, akwarelista, kopista, pisarz |
| Nauczał | Jan Adam Kruseman, François-Édouard Picot |
| Uczeń | Isaac Israëls |
| Członkostwa | Arti et Amicitiae, Royal Academy of Arts, Académie des beaux-arts |
| Znane dzieła | Passing Mother's Grave (1856), Eine Jüdische Hochzeit (1903), Kinder der See (1872), As one gets old (1878), Fishermen Carrying a Drowned Man (1861) |
| Muzea | Rijksmuseum, Art Institute of Chicago, Amsterdam Museum, Cleveland Museum of Art, Metropolitan Museum of Art |
Holenderski malarz i grafik Jozef Israëls jest jednym z najważniejszych artystów Szkoły Haskiej. Urodził się w Groningen w 1824 r., a zmarł w Hadze w 1911 r. W wieku 18 lat ten młody człowiek i początkujący artysta przeniósł się do Amsterdamu, gdzie studiował w Jan Adam Kruseman i Johann Willem Pieneman. Kilka lat - między 1845 a 1847 - spędził również w Paryżu. Tutaj uczył się tworzyć romantyczne obrazy historyczne, głównie w pracowni François-Édouard Picot. Belgijski ARTYSTA3 i urodzony we Francji holenderski ARTYSTA4 wprowadzili Israëlsa w styl romantyczny, który miał mu towarzyszyć przez całe życie.
Israëls, po powrocie do Hagi, zaczął portretować prostych ludzi i ich okoliczności - motywy, które miały przynieść mu światową sławę. Szczególnie Jean-Francois Millet wpłynął na jego styl, do którego do dziś jest często porównywany. Obu malarzy łączy to, że z wielką empatią i współczuciem przedstawiali proste życie tych, którzy mieli mniej szczęścia i raczej niski status społeczny. Cierpienie i codzienny smutek tych ludzi jest żywo wyrażony w obrazach Israela, podobnie jak w obrazach Milleta. W centrum jego twórczości znalazły się odtąd historyczne i dramatyczne motywy epoki. Szczególnie inspirowało go proste życie w wiosce rybackiej w pobliżu Haarlemu, którą często odwiedzał ze względów zdrowotnych. Tutaj malował i próbował podreperować swoje zdrowie za pomocą morskiego powietrza. Jego prace i przedstawienia figuratywne są niezwykle realistyczne, pełne ekspresji, emocji i dramatyzmu. Jego prace stały się znane poza granicami Holandii, malarz wzbudził nawet zainteresowanie w Londynie. Od 1871 roku artysta zamieszkał w Hadze, gdzie pracował do śmierci. Tutaj szkolił swojego syna Isaac, który później zasłynął jako jeden z najważniejszych amsterdamskich impresjonistów.
Strona 1 / 3
| Urodzony | 27 stycznia 1824 (Groningen) |
| Zmarł | 12 sierpnia 1911 (Den Haag) w wieku 87 lat |
| Narodowość | Holandia |
| Epoki | Haager Schule |
| Gatunek | portret, pejzaż |
| Zawód | malarz, litograf, grafik, rysownik, poeta, pastelista, akwaforcista, ilustrator, akwarelista, kopista, pisarz |
| Nauczał | Jan Adam Kruseman, François-Édouard Picot |
| Uczeń | Isaac Israëls |
| Członkostwa | Arti et Amicitiae, Royal Academy of Arts, Académie des beaux-arts |
| Znane dzieła | Passing Mother's Grave (1856), Eine Jüdische Hochzeit (1903), Kinder der See (1872), As one gets old (1878), Fishermen Carrying a Drowned Man (1861) |
| Muzea | Rijksmuseum, Art Institute of Chicago, Amsterdam Museum, Cleveland Museum of Art, Metropolitan Museum of Art |
Holenderski malarz i grafik Jozef Israëls jest jednym z najważniejszych artystów Szkoły Haskiej. Urodził się w Groningen w 1824 r., a zmarł w Hadze w 1911 r. W wieku 18 lat ten młody człowiek i początkujący artysta przeniósł się do Amsterdamu, gdzie studiował w Jan Adam Kruseman i Johann Willem Pieneman. Kilka lat - między 1845 a 1847 - spędził również w Paryżu. Tutaj uczył się tworzyć romantyczne obrazy historyczne, głównie w pracowni François-Édouard Picot. Belgijski ARTYSTA3 i urodzony we Francji holenderski ARTYSTA4 wprowadzili Israëlsa w styl romantyczny, który miał mu towarzyszyć przez całe życie.
Israëls, po powrocie do Hagi, zaczął portretować prostych ludzi i ich okoliczności - motywy, które miały przynieść mu światową sławę. Szczególnie Jean-Francois Millet wpłynął na jego styl, do którego do dziś jest często porównywany. Obu malarzy łączy to, że z wielką empatią i współczuciem przedstawiali proste życie tych, którzy mieli mniej szczęścia i raczej niski status społeczny. Cierpienie i codzienny smutek tych ludzi jest żywo wyrażony w obrazach Israela, podobnie jak w obrazach Milleta. W centrum jego twórczości znalazły się odtąd historyczne i dramatyczne motywy epoki. Szczególnie inspirowało go proste życie w wiosce rybackiej w pobliżu Haarlemu, którą często odwiedzał ze względów zdrowotnych. Tutaj malował i próbował podreperować swoje zdrowie za pomocą morskiego powietrza. Jego prace i przedstawienia figuratywne są niezwykle realistyczne, pełne ekspresji, emocji i dramatyzmu. Jego prace stały się znane poza granicami Holandii, malarz wzbudził nawet zainteresowanie w Londynie. Od 1871 roku artysta zamieszkał w Hadze, gdzie pracował do śmierci. Tutaj szkolił swojego syna Isaac, który później zasłynął jako jeden z najważniejszych amsterdamskich impresjonistów.