| Urodzony | 29 sierpnia 1780 (Montauban) |
| Zmarł | 14 stycznia 1867 (Paris) w wieku 86 lat |
| Narodowość | Francja |
| Epoki | Romantyzm, Klasycyzm |
| Gatunek | malarstwo historyczne, portret, akt |
| Zawód | malarz, polityk, rysownik, grafik, architekt, kreślarz architektoniczny |
| Rodzina | Ojciec: Jean-Marie-Joseph Ingres Małżonek: Delphine Ramel |
| Nauczał | Jacques-Louis David, Joseph Guillaume Roques, Jean Suau |
| Uczeń | Jules Breton, Théodore Chassériau, Hippolyte Flandrin, Louis Janmot, Alexandre Desgoffe, Firmin Salabert, Paul Jean Flandrin, Henri Lehmann, Frédéric Peyson, Alfred Stevens, Joseph Guichard, Étienne François Haro, Pierre Grivolas, Eugène André Oudiné, Jules-Claude Ziegler, Aliakbar Mozayyan-o-Dolleh |
| Pod wpływem | Raffael |
| Członkostwa | Académie des beaux-arts |
| Znane dzieła | Die große Odaliske (1810), Die Quelle (1856), Das türkische Bad (1862), Die Badende von Valpençon (1808), Napoleon I auf seinem kaiserlichen Thron (1806) |
| Muzea | Metropolitan Museum of Art, Art Institute of Chicago, J. Paul Getty Museum, KMSKA Antwerpen, Amsterdam Museum |
Jean-Auguste Dominique Ingres urodził się jako pierwsze dziecko ojca-artysty. Jego ojciec zapoznał go ze sztuką w młodym wieku i zaoferował Jean-Augustowi możliwość spróbowania swoich sił w malarstwie. Ingres korzystał z pracowni ojca i już w wieku dziesięciu lat wykonał swoje pierwsze portrety i kopiował stare obrazy. Przyjął też konserwatywny styl sztuki ojca. Logicznym krokiem w jego dzieciństwie było podjęcie nauki w École des Beaux-Arts w Paryżu. Na początku swojej kariery malarskiej Ingres zdobył prestiżową nagrodę Prix de Rome. Niestety, nie był w stanie sprostać pokładanym w nim oczekiwaniom. Ingres odważył się odejść od czystego obrazowania na rzecz przetwarzania w obrazach swoich indywidualnych wrażeń. Rezultaty wykazywały wówczas często niedokładności w perspektywie i anatomii.
Ingres najchętniej tworzył portrety, dzieła historyczne i akty. W ten sposób namalował portret Bonapartego jako pierwszego konsula miasta Liège. Napoleon stał się stałym tematem obrazów Ingresa. Miłością artysty były dzieła historyczne, ważny był dla niego związek między religią a polityką. Jego obrazy poświęcone życiu i ostatecznie śmierci Jeanne dArc wyraźnie ukazują ten aspekt twórczości Ingresa.
Strona 1 / 7
| Urodzony | 29 sierpnia 1780 (Montauban) |
| Zmarł | 14 stycznia 1867 (Paris) w wieku 86 lat |
| Narodowość | Francja |
| Epoki | Romantyzm, Klasycyzm |
| Gatunek | malarstwo historyczne, portret, akt |
| Zawód | malarz, polityk, rysownik, grafik, architekt, kreślarz architektoniczny |
| Rodzina | Ojciec: Jean-Marie-Joseph Ingres Małżonek: Delphine Ramel |
| Nauczał | Jacques-Louis David, Joseph Guillaume Roques, Jean Suau |
| Uczeń | Jules Breton, Théodore Chassériau, Hippolyte Flandrin, Louis Janmot, Alexandre Desgoffe, Firmin Salabert, Paul Jean Flandrin, Henri Lehmann, Frédéric Peyson, Alfred Stevens, Joseph Guichard, Étienne François Haro, Pierre Grivolas, Eugène André Oudiné, Jules-Claude Ziegler, Aliakbar Mozayyan-o-Dolleh |
| Pod wpływem | Raffael |
| Członkostwa | Académie des beaux-arts |
| Znane dzieła | Die große Odaliske (1810), Die Quelle (1856), Das türkische Bad (1862), Die Badende von Valpençon (1808), Napoleon I auf seinem kaiserlichen Thron (1806) |
| Muzea | Metropolitan Museum of Art, Art Institute of Chicago, J. Paul Getty Museum, KMSKA Antwerpen, Amsterdam Museum |
Jean-Auguste Dominique Ingres urodził się jako pierwsze dziecko ojca-artysty. Jego ojciec zapoznał go ze sztuką w młodym wieku i zaoferował Jean-Augustowi możliwość spróbowania swoich sił w malarstwie. Ingres korzystał z pracowni ojca i już w wieku dziesięciu lat wykonał swoje pierwsze portrety i kopiował stare obrazy. Przyjął też konserwatywny styl sztuki ojca. Logicznym krokiem w jego dzieciństwie było podjęcie nauki w École des Beaux-Arts w Paryżu. Na początku swojej kariery malarskiej Ingres zdobył prestiżową nagrodę Prix de Rome. Niestety, nie był w stanie sprostać pokładanym w nim oczekiwaniom. Ingres odważył się odejść od czystego obrazowania na rzecz przetwarzania w obrazach swoich indywidualnych wrażeń. Rezultaty wykazywały wówczas często niedokładności w perspektywie i anatomii.
Ingres najchętniej tworzył portrety, dzieła historyczne i akty. W ten sposób namalował portret Bonapartego jako pierwszego konsula miasta Liège. Napoleon stał się stałym tematem obrazów Ingresa. Miłością artysty były dzieła historyczne, ważny był dla niego związek między religią a polityką. Jego obrazy poświęcone życiu i ostatecznie śmierci Jeanne dArc wyraźnie ukazują ten aspekt twórczości Ingresa.