| Urodzony | 29 sierpnia 1780 (Montauban) |
| Zmarł | 14 stycznia 1867 (Paris) w wieku 86 lat |
| Narodowość | France |
| Epoki | Romantyzm, Klasycyzm |
| Gatunek | Historienmalerei, Porträtmalerei, Akt, Porträt, Orientalismus |
| Zawód | Maler, Politiker, Geiger, Zeichner, Druckgrafiker, Grafiker, Architekt, Architekturzeichner, bildender Künstler |
| Rodzina | Ojciec: Jean-Marie-Joseph Ingres Małżonek: Delphine Ramel |
| Nauczał | Jacques-Louis David, Joseph Guillaume Roques, Jean Suau |
| Uczeń | Jules Breton, Théodore Chassériau, Hippolyte Flandrin, Louis Janmot, Alexandre Desgoffe, Firmin Salabert, Paul Jean Flandrin, Henri Lehmann, Frédéric Peyson, Joseph Guichard, Étienne François Haro, Pierre Grivolas, Eugène André Oudiné, Jules-Claude Ziegler, Aliakbar Mozayyan-o-Dolleh, Alfred Stevens |
| Pod wpływem | Raffael |
| Członkostwa | Académie des beaux-arts |
| Znane dzieła | Die große Odaliske (1810), Die Quelle (1856), Das türkische Bad (1862), Die Badende von Valpençon (1808), Napoleon I auf seinem kaiserlichen Thron (1806) |
| Muzea | Metropolitan Museum of Art, Art Institute of Chicago, Gettymuseum, KMSKA Antwerpen, Amsterdam Museum |
Jean-Auguste Dominique Ingres urodził się jako pierwsze dziecko ojca-artysty. Jego ojciec zapoznał go ze sztuką w młodym wieku i zaoferował Jean-Augustowi możliwość spróbowania swoich sił w malarstwie. Ingres korzystał z pracowni ojca i już w wieku dziesięciu lat wykonał swoje pierwsze portrety i kopiował stare obrazy. Przyjął też konserwatywny styl sztuki ojca. Logicznym krokiem w jego dzieciństwie było podjęcie nauki w École des Beaux-Arts w Paryżu. Na początku swojej kariery malarskiej Ingres zdobył prestiżową nagrodę Prix de Rome. Niestety, nie był w stanie sprostać pokładanym w nim oczekiwaniom. Ingres odważył się odejść od czystego obrazowania na rzecz przetwarzania w obrazach swoich indywidualnych wrażeń. Rezultaty wykazywały wówczas często niedokładności w perspektywie i anatomii.
Ingres najchętniej tworzył portrety, dzieła historyczne i akty. W ten sposób namalował portret Bonapartego jako pierwszego konsula miasta Liège. Napoleon stał się stałym tematem obrazów Ingresa. Miłością artysty były dzieła historyczne, ważny był dla niego związek między religią a polityką. Jego obrazy poświęcone życiu i ostatecznie śmierci Jeanne dArc wyraźnie ukazują ten aspekt twórczości Ingresa.
Strona 1 / 7
| Urodzony | 29 sierpnia 1780 (Montauban) |
| Zmarł | 14 stycznia 1867 (Paris) w wieku 86 lat |
| Narodowość | France |
| Epoki | Romantyzm, Klasycyzm |
| Gatunek | Historienmalerei, Porträtmalerei, Akt, Porträt, Orientalismus |
| Zawód | Maler, Politiker, Geiger, Zeichner, Druckgrafiker, Grafiker, Architekt, Architekturzeichner, bildender Künstler |
| Rodzina | Ojciec: Jean-Marie-Joseph Ingres Małżonek: Delphine Ramel |
| Nauczał | Jacques-Louis David, Joseph Guillaume Roques, Jean Suau |
| Uczeń | Jules Breton, Théodore Chassériau, Hippolyte Flandrin, Louis Janmot, Alexandre Desgoffe, Firmin Salabert, Paul Jean Flandrin, Henri Lehmann, Frédéric Peyson, Joseph Guichard, Étienne François Haro, Pierre Grivolas, Eugène André Oudiné, Jules-Claude Ziegler, Aliakbar Mozayyan-o-Dolleh, Alfred Stevens |
| Pod wpływem | Raffael |
| Członkostwa | Académie des beaux-arts |
| Znane dzieła | Die große Odaliske (1810), Die Quelle (1856), Das türkische Bad (1862), Die Badende von Valpençon (1808), Napoleon I auf seinem kaiserlichen Thron (1806) |
| Muzea | Metropolitan Museum of Art, Art Institute of Chicago, Gettymuseum, KMSKA Antwerpen, Amsterdam Museum |
Jean-Auguste Dominique Ingres urodził się jako pierwsze dziecko ojca-artysty. Jego ojciec zapoznał go ze sztuką w młodym wieku i zaoferował Jean-Augustowi możliwość spróbowania swoich sił w malarstwie. Ingres korzystał z pracowni ojca i już w wieku dziesięciu lat wykonał swoje pierwsze portrety i kopiował stare obrazy. Przyjął też konserwatywny styl sztuki ojca. Logicznym krokiem w jego dzieciństwie było podjęcie nauki w École des Beaux-Arts w Paryżu. Na początku swojej kariery malarskiej Ingres zdobył prestiżową nagrodę Prix de Rome. Niestety, nie był w stanie sprostać pokładanym w nim oczekiwaniom. Ingres odważył się odejść od czystego obrazowania na rzecz przetwarzania w obrazach swoich indywidualnych wrażeń. Rezultaty wykazywały wówczas często niedokładności w perspektywie i anatomii.
Ingres najchętniej tworzył portrety, dzieła historyczne i akty. W ten sposób namalował portret Bonapartego jako pierwszego konsula miasta Liège. Napoleon stał się stałym tematem obrazów Ingresa. Miłością artysty były dzieła historyczne, ważny był dla niego związek między religią a polityką. Jego obrazy poświęcone życiu i ostatecznie śmierci Jeanne dArc wyraźnie ukazują ten aspekt twórczości Ingresa.