| Urodzony | 30 sierpnia 1727 (Venedig) |
| Zmarł | 3 marca 1804 (Venedig) w wieku 76 lat |
| Narodowość | Włochy |
| Epoki | Barok |
| Gatunek | malarstwo rodzajowe |
| Zawód | malarz, grafik |
| Rodzina | Ojciec: Giovanni Battista Tiepolo Matka: Maria Cecilia Guardi Rodzeństwo: Lorenzo Baldissera Tiepolo |
| Znane dzieła | The Procession of the Trojan Horse into Troy (1760), The Immaculate Conception with Saint Lawrence and Saint Francis of Paola (1777), Rebekka am Brunnen (1751), The Charlatan (1754), El minuet (1756) |
| Muzea | Art Institute of Chicago, Yale University Art Gallery, Cleveland Museum of Art, National Gallery of Art, Finnish National Gallery (Kansallisgalleria) |
Giovanni Domenico Tiepolo był włoskim malarzem barokowym. Urodził się w 1727 roku, był najstarszym synem Giovanni Battista Tiepolo. Ten ostatni był jednym z najważniejszych malarzy włoskich swoich czasów, a syn odziedziczył po nim talent artystyczny, podobnie jak jego młodszy brat Lorenzo. Obaj bracia zdobywali wykształcenie w pracowni ojca i przez lata pracowali w niej jako asystenci. Jednak już w wieku 20 lat Giovanni Domenico Tiepolo zadebiutował jako niezależny artysta, tworząc 14 płócien do Drogi Krzyżowej w Oratorium San Polo w Wenecji. Nadal jednak pracował dla sławnego ojca lub z nim - np. w 1750 r. pojechał z nim i jego bratem do Würzburga, gdzie Tiepolo Starszy został wezwany przez księcia-biskupa Karla Philippa von Greiffenklau. Tam wszyscy trzej wykonali malowidła sufitowe Tiepolo w Nowej Rezydencji, w tym słynny "Fresk na schodach" z alegorią planet i kontynentów. Do dzieła wstawiono kilka portretów, w tym autoportret Giovanniego Domenico Tiepolo.
Po powrocie z Würzburga, w 1757 r. wykonał dekorację słynnej willi Almanara ai Nani w Vicenca, a w latach 1762-1770 dekorację pałacu cesarza Karola III w Madrycie. W 1770 r. zmarł Tiepolo Starszy, a Giovanni Domenico Tiepolo rozwinął teraz niezależny od ojca styl malarski, który coraz bardziej odchodził od motywów religijnych, choć oczywiście nadal tworzył dzieła o tematyce religijnej. Malował jednak także liczne portrety i sceny z życia miejskiego zwykłych mieszkańców Wenecji, w której wówczas mieszkał. Ozdobił również rodzinną willę Tiepolos w Ziangio koło Mirano scenami z życia codziennego i rozrywek zwykłych ludzi oraz scenami miejskimi i wiejskimi. Słynne są na przykład jego obrazy "Il Pifferaio (Dmuchawiec)" i "Posiłek chłopski".
Ale był też dobrym akwaforcistą i rysownikiem, a także entuzjastą "Commedii dell Arte". Narysował na przykład serię ponad 100 scen z życia Pulcinelli, niesławnej postaci służącej z Commedii, rodzaju wczesnego komiksu.
W wieku 77 lat Giovanni Domenico Tiepolo zmarł w swojej rodzinnej willi, ciesząc się wielkim szacunkiem. Nie miał bezpośrednich potomków.
Strona 1 / 7
| Urodzony | 30 sierpnia 1727 (Venedig) |
| Zmarł | 3 marca 1804 (Venedig) w wieku 76 lat |
| Narodowość | Włochy |
| Epoki | Barok |
| Gatunek | malarstwo rodzajowe |
| Zawód | malarz, grafik |
| Rodzina | Ojciec: Giovanni Battista Tiepolo Matka: Maria Cecilia Guardi Rodzeństwo: Lorenzo Baldissera Tiepolo |
| Znane dzieła | The Procession of the Trojan Horse into Troy (1760), The Immaculate Conception with Saint Lawrence and Saint Francis of Paola (1777), Rebekka am Brunnen (1751), The Charlatan (1754), El minuet (1756) |
| Muzea | Art Institute of Chicago, Yale University Art Gallery, Cleveland Museum of Art, National Gallery of Art, Finnish National Gallery (Kansallisgalleria) |
Giovanni Domenico Tiepolo był włoskim malarzem barokowym. Urodził się w 1727 roku, był najstarszym synem Giovanni Battista Tiepolo. Ten ostatni był jednym z najważniejszych malarzy włoskich swoich czasów, a syn odziedziczył po nim talent artystyczny, podobnie jak jego młodszy brat Lorenzo. Obaj bracia zdobywali wykształcenie w pracowni ojca i przez lata pracowali w niej jako asystenci. Jednak już w wieku 20 lat Giovanni Domenico Tiepolo zadebiutował jako niezależny artysta, tworząc 14 płócien do Drogi Krzyżowej w Oratorium San Polo w Wenecji. Nadal jednak pracował dla sławnego ojca lub z nim - np. w 1750 r. pojechał z nim i jego bratem do Würzburga, gdzie Tiepolo Starszy został wezwany przez księcia-biskupa Karla Philippa von Greiffenklau. Tam wszyscy trzej wykonali malowidła sufitowe Tiepolo w Nowej Rezydencji, w tym słynny "Fresk na schodach" z alegorią planet i kontynentów. Do dzieła wstawiono kilka portretów, w tym autoportret Giovanniego Domenico Tiepolo.
Po powrocie z Würzburga, w 1757 r. wykonał dekorację słynnej willi Almanara ai Nani w Vicenca, a w latach 1762-1770 dekorację pałacu cesarza Karola III w Madrycie. W 1770 r. zmarł Tiepolo Starszy, a Giovanni Domenico Tiepolo rozwinął teraz niezależny od ojca styl malarski, który coraz bardziej odchodził od motywów religijnych, choć oczywiście nadal tworzył dzieła o tematyce religijnej. Malował jednak także liczne portrety i sceny z życia miejskiego zwykłych mieszkańców Wenecji, w której wówczas mieszkał. Ozdobił również rodzinną willę Tiepolos w Ziangio koło Mirano scenami z życia codziennego i rozrywek zwykłych ludzi oraz scenami miejskimi i wiejskimi. Słynne są na przykład jego obrazy "Il Pifferaio (Dmuchawiec)" i "Posiłek chłopski".
Ale był też dobrym akwaforcistą i rysownikiem, a także entuzjastą "Commedii dell Arte". Narysował na przykład serię ponad 100 scen z życia Pulcinelli, niesławnej postaci służącej z Commedii, rodzaju wczesnego komiksu.
W wieku 77 lat Giovanni Domenico Tiepolo zmarł w swojej rodzinnej willi, ciesząc się wielkim szacunkiem. Nie miał bezpośrednich potomków.