| Urodzony | ca. 1799 (Lyon) |
| Zmarł | 1882 (Fontainebleau) |
| Narodowość | Francja |
| Epoki | Malarstwo rodzajowe |
| Gatunek | malarstwo rodzajowe |
| Zawód | malarz, rysownik |
| Rodzina | Małżonek: Léonie d'Aunet Dziecko: Marie Double, Georges Biard d’Aunet |
| Znane dzieła | Proclamation of the Abolition of Slavery in the French Colonies, 27 April 1848 (1848), The Slave Trade (Slaves on the West Coast of Africa) (1839), Magdalena Bay (1841), Kampf mit Eisbären (1839), The Minister Laestadius teaching Laplanders (1840) |
François-Auguste Biard, francuski malarz, którego twórczość często inspirowana była jego pełnymi przygód podróżami, błyszczy w historii sztuki XIX wieku. Urodzony 29 czerwca 1799 roku w Lyonie, rozpoczął swoją karierę artystyczną z dala od planowanej przez rodziców kariery urzędniczej. Zamiast tego odnalazł swoją pasję w malarstwie, zaczynając pracę w fabryce tapet w Lyonie.
Talent i wytrwałość Biarda pozwoliły mu na podjęcie studiów w renomowanej École des Beaux-Arts. Tam uczył się najpierw u Pierre'a Révoila, a później u Fleury François Richarda. Mimo formalnego wykształcenia Biard często określany jest mianem "samouka", gdyż wiele umiejętności i wypracowany styl zdobył samodzielnie. Jego karierę artystyczną wyróżniały liczne podróże, które wpłynęły na jego twórczość. Podróżował do Włoch, Grecji i na Bliski Wschód i po raz pierwszy wystawił swoje prace na Salonie w 1824 roku. Jego podróże zaprowadziły go również na Maltę, Cypr i do Egiptu. Później otrzymał wsparcie od Monarchii Lipcowej, która nabyła kilka jego dzieł.
Biard podjął prawdopodobnie swoją najbardziej niezwykłą podróż w 1839 roku, kiedy to wziął udział w ekspedycji naukowej na Spitsbergen i do Laponii. Towarzyszyła mu narzeczona, pisarka Léonie d'Aunet, której dziennik podróży został później opublikowany. Szkice, które Biard wykonał podczas tej wyprawy posłużyły jako inspiracja dla dużych paneli w Narodowym Muzeum Historii Naturalnej. Jednak życie prywatne Biarda nie było wolne od skandali. Po ślubie z Léonie w 1840 roku, trzy lata później została kochanką Victora Hugo. Gdy w 1845 roku przyłapano ich w hotelu, została aresztowana za cudzołóstwo, natomiast Hugo został zwolniony ze względu na swoją nietykalność jako członek Izby Par.
Pod koniec lat 50. XIX wieku Biard spędził dwa lata w Brazylii, pracując na dworze cesarza Pedro II. Mimo propozycji objęcia posady nauczyciela w Cesarskiej Akademii Sztuk Pięknych, wolał dalej podróżować i przez Amerykę Północną wrócił do Francji. Jego doświadczenia z podróży po Brazylii zostały opublikowane w książce zawierającej 180 rycin w 1862 roku. Biard, który zmarł w Samois-sur-Seine 20 czerwca 1882 roku, był mistrzem opowiadania historii poprzez swoją sztukę. Jego obrazy, często humorystyczne i anegdotyczne, były popularne wśród bywalców salonów i dziś oferują unikalny wgląd w zwyczaje i tradycje jego czasów.
Strona 1 / 1
| Urodzony | ca. 1799 (Lyon) |
| Zmarł | 1882 (Fontainebleau) |
| Narodowość | Francja |
| Epoki | Malarstwo rodzajowe |
| Gatunek | malarstwo rodzajowe |
| Zawód | malarz, rysownik |
| Rodzina | Małżonek: Léonie d'Aunet Dziecko: Marie Double, Georges Biard d’Aunet |
| Znane dzieła | Proclamation of the Abolition of Slavery in the French Colonies, 27 April 1848 (1848), The Slave Trade (Slaves on the West Coast of Africa) (1839), Magdalena Bay (1841), Kampf mit Eisbären (1839), The Minister Laestadius teaching Laplanders (1840) |
François-Auguste Biard, francuski malarz, którego twórczość często inspirowana była jego pełnymi przygód podróżami, błyszczy w historii sztuki XIX wieku. Urodzony 29 czerwca 1799 roku w Lyonie, rozpoczął swoją karierę artystyczną z dala od planowanej przez rodziców kariery urzędniczej. Zamiast tego odnalazł swoją pasję w malarstwie, zaczynając pracę w fabryce tapet w Lyonie.
Talent i wytrwałość Biarda pozwoliły mu na podjęcie studiów w renomowanej École des Beaux-Arts. Tam uczył się najpierw u Pierre'a Révoila, a później u Fleury François Richarda. Mimo formalnego wykształcenia Biard często określany jest mianem "samouka", gdyż wiele umiejętności i wypracowany styl zdobył samodzielnie. Jego karierę artystyczną wyróżniały liczne podróże, które wpłynęły na jego twórczość. Podróżował do Włoch, Grecji i na Bliski Wschód i po raz pierwszy wystawił swoje prace na Salonie w 1824 roku. Jego podróże zaprowadziły go również na Maltę, Cypr i do Egiptu. Później otrzymał wsparcie od Monarchii Lipcowej, która nabyła kilka jego dzieł.
Biard podjął prawdopodobnie swoją najbardziej niezwykłą podróż w 1839 roku, kiedy to wziął udział w ekspedycji naukowej na Spitsbergen i do Laponii. Towarzyszyła mu narzeczona, pisarka Léonie d'Aunet, której dziennik podróży został później opublikowany. Szkice, które Biard wykonał podczas tej wyprawy posłużyły jako inspiracja dla dużych paneli w Narodowym Muzeum Historii Naturalnej. Jednak życie prywatne Biarda nie było wolne od skandali. Po ślubie z Léonie w 1840 roku, trzy lata później została kochanką Victora Hugo. Gdy w 1845 roku przyłapano ich w hotelu, została aresztowana za cudzołóstwo, natomiast Hugo został zwolniony ze względu na swoją nietykalność jako członek Izby Par.
Pod koniec lat 50. XIX wieku Biard spędził dwa lata w Brazylii, pracując na dworze cesarza Pedro II. Mimo propozycji objęcia posady nauczyciela w Cesarskiej Akademii Sztuk Pięknych, wolał dalej podróżować i przez Amerykę Północną wrócił do Francji. Jego doświadczenia z podróży po Brazylii zostały opublikowane w książce zawierającej 180 rycin w 1862 roku. Biard, który zmarł w Samois-sur-Seine 20 czerwca 1882 roku, był mistrzem opowiadania historii poprzez swoją sztukę. Jego obrazy, często humorystyczne i anegdotyczne, były popularne wśród bywalców salonów i dziś oferują unikalny wgląd w zwyczaje i tradycje jego czasów.