| Urodzony | 1793 (County Wexford) |
| Zmarł | 1861 (Exmouth) |
| Narodowość | Wielka Brytania |
| Epoki | Malarstwo pejzażowe |
| Gatunek | pejzaż |
| Zawód | malarz, pejzażysta |
| Rodzina | Dziecko: James Francis Danby, Thomas Danby |
| Członkostwa | Royal Academy of Arts |
| Znane dzieła | Disappointed Love (1821), View of the Avon Gorge (1822), Sunset at Sea after a Storm (1824), The Enchanted Castle (1841), Subterranean Pool with Sculptural Torchere |
| Muzea | Yale Center for British Art, National Gallery of Art, Smithsonian American Art Museum, Tate Britain, Royal Albert Memorial Museum Exeter |
Francis Danby urodził się w pobliżu Wexford w Irlandii, a rysować nauczył się w Dublinie jako uczeń. James Arthur O'Connor zainspirował go do malowania pejzaży. Wspólna wycieczka edukacyjna do Londynu, która nie doszła do skutku z powodu braku pieniędzy, w drodze powrotnej zaprowadziła Danby'ego i O'Connera przez portowe miasto Bristol. Tam Danby został rezydentem w wieku 20 lat i zaczął malować wielkoformatowe pejzaże, które wzbudziły sensację w salonach Londynu.
Był to czas, kiedy wojny napoleońskie dobiegały końca. Wielka Brytania przeżywała ciężkie chwile i kilkakrotnie znajdowała się na krawędzi, ale była wśród zwycięzców i dojrzała do odrobiny radości życia. Obrazy Danby'ego - oraz jego kolegów z Bristolu i okolic - były zgodne z ówczesnym gustem, dlatego też wokół Edwarda Birda uformowała się nieformalna grupa, która spotykała się regularnie na wieczorach malarskich i rysunkowych i przeszła do historii sztuki jako "Szkoła Bristolska". Miała ona pewną "przewagę lokalizacyjną" dzięki częściowo dzikim i romantycznym dolinom i wąwozom rzeki Avon, która w Bristolu dochodzi do morza. Edward Rippingille, Nathan Cooper Branwhite czy James Baker Pyne to znane nazwiska z tej grupy. Największe sukcesy Danby odnosił w okresie od 1820 do 1830 r. W 1825 r. został powołany do Akademii Królewskiej i powrócił z Bristolu do Londin. Oprócz czystych obrazów pejzażowych, takich jak "Widok na wąwóz Avon" czy "Drzewo Upas na Jawie", Danby tworzył również gatunki z motywami biblijnymi. Ale także "Wyjście Izraelitów z Egiptu" czy "Potop" ostatecznie żyją z niezwykle żywego obrazowania natury.
Ale kiedy żona zostawiła go z malarzem Paul Falconer Poole, Danby zboczył z kursu. Opuścił Londyn i został szkutnikiem nad Jeziorem Genewskim. Dopiero w 1840 roku Danby powrócił do Endland, aby poświęcić się edukacji swoich synów Jamesa Danby'ego i Thomas Danby (obaj również zostali malarzami) i dokonał wspaniałego powrotu jako malarz. Jego obraz "Potop", szeroki na prawie 5 metrów, otworzył falę nowych obrazów, głównie z dziedziny legendy i religii. Jego ostatnim znaczącym dziełem był "The Shipwreck" z 1895 r. Danby zmarł dwa lata później w Exmouth, Devon.
Strona 1 / 2
| Urodzony | 1793 (County Wexford) |
| Zmarł | 1861 (Exmouth) |
| Narodowość | Wielka Brytania |
| Epoki | Malarstwo pejzażowe |
| Gatunek | pejzaż |
| Zawód | malarz, pejzażysta |
| Rodzina | Dziecko: James Francis Danby, Thomas Danby |
| Członkostwa | Royal Academy of Arts |
| Znane dzieła | Disappointed Love (1821), View of the Avon Gorge (1822), Sunset at Sea after a Storm (1824), The Enchanted Castle (1841), Subterranean Pool with Sculptural Torchere |
| Muzea | Yale Center for British Art, National Gallery of Art, Smithsonian American Art Museum, Tate Britain, Royal Albert Memorial Museum Exeter |
Francis Danby urodził się w pobliżu Wexford w Irlandii, a rysować nauczył się w Dublinie jako uczeń. James Arthur O'Connor zainspirował go do malowania pejzaży. Wspólna wycieczka edukacyjna do Londynu, która nie doszła do skutku z powodu braku pieniędzy, w drodze powrotnej zaprowadziła Danby'ego i O'Connera przez portowe miasto Bristol. Tam Danby został rezydentem w wieku 20 lat i zaczął malować wielkoformatowe pejzaże, które wzbudziły sensację w salonach Londynu.
Był to czas, kiedy wojny napoleońskie dobiegały końca. Wielka Brytania przeżywała ciężkie chwile i kilkakrotnie znajdowała się na krawędzi, ale była wśród zwycięzców i dojrzała do odrobiny radości życia. Obrazy Danby'ego - oraz jego kolegów z Bristolu i okolic - były zgodne z ówczesnym gustem, dlatego też wokół Edwarda Birda uformowała się nieformalna grupa, która spotykała się regularnie na wieczorach malarskich i rysunkowych i przeszła do historii sztuki jako "Szkoła Bristolska". Miała ona pewną "przewagę lokalizacyjną" dzięki częściowo dzikim i romantycznym dolinom i wąwozom rzeki Avon, która w Bristolu dochodzi do morza. Edward Rippingille, Nathan Cooper Branwhite czy James Baker Pyne to znane nazwiska z tej grupy. Największe sukcesy Danby odnosił w okresie od 1820 do 1830 r. W 1825 r. został powołany do Akademii Królewskiej i powrócił z Bristolu do Londin. Oprócz czystych obrazów pejzażowych, takich jak "Widok na wąwóz Avon" czy "Drzewo Upas na Jawie", Danby tworzył również gatunki z motywami biblijnymi. Ale także "Wyjście Izraelitów z Egiptu" czy "Potop" ostatecznie żyją z niezwykle żywego obrazowania natury.
Ale kiedy żona zostawiła go z malarzem Paul Falconer Poole, Danby zboczył z kursu. Opuścił Londyn i został szkutnikiem nad Jeziorem Genewskim. Dopiero w 1840 roku Danby powrócił do Endland, aby poświęcić się edukacji swoich synów Jamesa Danby'ego i Thomas Danby (obaj również zostali malarzami) i dokonał wspaniałego powrotu jako malarz. Jego obraz "Potop", szeroki na prawie 5 metrów, otworzył falę nowych obrazów, głównie z dziedziny legendy i religii. Jego ostatnim znaczącym dziełem był "The Shipwreck" z 1895 r. Danby zmarł dwa lata później w Exmouth, Devon.