| Urodzony | 1560 (Bologna) |
| Zmarł | 1609 (Rom) |
| Narodowość | Italy |
| Epoki | Barok |
| Gatunek | Historienmalerei, Genremalerei, Porträtmalerei |
| Zawód | Maler, Druckgrafiker, Zeichner |
| Rodzina | Rodzeństwo: Agostino Carracci |
| Nauczał | Prospero Fontana |
| Uczeń | Antonio Marziale Carracci |
| Znane dzieła | Der Bohnenesser (1580), Leichnam Christi mit den Leidenswerkzeugen (1582), Herkules am Scheideweg (1596), Die Flucht nach Ägypten (1604), Domine, quo vadis? (1601) |
| Muzea | Art Institute of Chicago, Metropolitan Museum of Art, National Gallery of Art, Kimbell Art Museum, Museu Nacional d'Art de Catalunya |
Życie Annibale Carracciego wydawało się przesądzone. Jako syn krawca, on również miał się nauczyć tego rzemiosła. Kuzyn zmienił tę drogę i pokazał Annibale świat malarstwa. Podążając śladami Rafaela i Tintoretto, młodzi mężczyźni znaleźli swoją drogę do sztuki i kultury. Wraz z bratem Annibale Agostino odnalazło trzech utalentowanych artystów, którzy zasadniczo zmienili rozwój sztuki włoskiej. Zwłaszcza Annibale wykazał się wielkim kunsztem artystycznym. Urodzony w Bolonii, Annibale posiadał wykształcenie, które pogłębiał poprzez podróże studyjne. Do tego miał w sobie pewną lekkość, która sprawiała, że nie stronił od naśladowania wielkich mistrzów. W ten sposób Annibale uzyskał obrazy, które były bardzo szanowane i dały artyście narodową reputację.
Do najpopularniejszych obrazów w historii sztuki włoskiej należy Zjadacz fasoli. Annibale Carracci stworzył tym dziełem pierwszy obraz rodzajowy w sztuce. Przedstawienie codziennej sceny bez groteskowych zmian nie było do tego czasu powszechne. Przedstawienia zwykłych ludzi nie były pożądane przez mecenasów i nie przedstawiały żadnej wartości dla odbiorcy. Młody Annibale wykazał się niekonwencjonalną chęcią odnowy i odświeżającym brakiem szacunku dla klasy. Carracci jest uważany za pioniera w historii sztuki włoskiej, który wprowadził malarstwo rodzajowe.
Annibale był nie tylko prowokatorem. Wraz z bratem i kuzynem artyści poświęcili się malowaniu obrazów na zamówienie religijne. Podobnie Annibale poświęcił się malowaniu pejzaży. Charakterystyczne dla tych prac były szlachetne kompozycje i ekspresyjna kolorystyka. W czasie swoich podróży Annibale widział dzieła Michelangelo Buonarroti i Rafaela, i wziął te projekty sufitów za swój wzór. Freski Kaplicy Sykstyńskiej w szczególności stanowiły podstawę projektów Carracciego. W 1595 roku artysta został wezwany do Rzymu i rozpoczął dekorowanie pałacu kardynała Farnese. Prace trwały osiem lat. Według legendy, po ukończeniu dzieła artysta popadł w wielki kryzys. Choć freski przyniosły mu najwyższe uznanie, wynagrodzenie było znikome. Tak mało, że Annibale zachorował na melancholię i już nigdy nie wyzdrowiał.
Strona 1 / 7
| Urodzony | 1560 (Bologna) |
| Zmarł | 1609 (Rom) |
| Narodowość | Italy |
| Epoki | Barok |
| Gatunek | Historienmalerei, Genremalerei, Porträtmalerei |
| Zawód | Maler, Druckgrafiker, Zeichner |
| Rodzina | Rodzeństwo: Agostino Carracci |
| Nauczał | Prospero Fontana |
| Uczeń | Antonio Marziale Carracci |
| Znane dzieła | Der Bohnenesser (1580), Leichnam Christi mit den Leidenswerkzeugen (1582), Herkules am Scheideweg (1596), Die Flucht nach Ägypten (1604), Domine, quo vadis? (1601) |
| Muzea | Art Institute of Chicago, Metropolitan Museum of Art, National Gallery of Art, Kimbell Art Museum, Museu Nacional d'Art de Catalunya |
Życie Annibale Carracciego wydawało się przesądzone. Jako syn krawca, on również miał się nauczyć tego rzemiosła. Kuzyn zmienił tę drogę i pokazał Annibale świat malarstwa. Podążając śladami Rafaela i Tintoretto, młodzi mężczyźni znaleźli swoją drogę do sztuki i kultury. Wraz z bratem Annibale Agostino odnalazło trzech utalentowanych artystów, którzy zasadniczo zmienili rozwój sztuki włoskiej. Zwłaszcza Annibale wykazał się wielkim kunsztem artystycznym. Urodzony w Bolonii, Annibale posiadał wykształcenie, które pogłębiał poprzez podróże studyjne. Do tego miał w sobie pewną lekkość, która sprawiała, że nie stronił od naśladowania wielkich mistrzów. W ten sposób Annibale uzyskał obrazy, które były bardzo szanowane i dały artyście narodową reputację.
Do najpopularniejszych obrazów w historii sztuki włoskiej należy Zjadacz fasoli. Annibale Carracci stworzył tym dziełem pierwszy obraz rodzajowy w sztuce. Przedstawienie codziennej sceny bez groteskowych zmian nie było do tego czasu powszechne. Przedstawienia zwykłych ludzi nie były pożądane przez mecenasów i nie przedstawiały żadnej wartości dla odbiorcy. Młody Annibale wykazał się niekonwencjonalną chęcią odnowy i odświeżającym brakiem szacunku dla klasy. Carracci jest uważany za pioniera w historii sztuki włoskiej, który wprowadził malarstwo rodzajowe.
Annibale był nie tylko prowokatorem. Wraz z bratem i kuzynem artyści poświęcili się malowaniu obrazów na zamówienie religijne. Podobnie Annibale poświęcił się malowaniu pejzaży. Charakterystyczne dla tych prac były szlachetne kompozycje i ekspresyjna kolorystyka. W czasie swoich podróży Annibale widział dzieła Michelangelo Buonarroti i Rafaela, i wziął te projekty sufitów za swój wzór. Freski Kaplicy Sykstyńskiej w szczególności stanowiły podstawę projektów Carracciego. W 1595 roku artysta został wezwany do Rzymu i rozpoczął dekorowanie pałacu kardynała Farnese. Prace trwały osiem lat. Według legendy, po ukończeniu dzieła artysta popadł w wielki kryzys. Choć freski przyniosły mu najwyższe uznanie, wynagrodzenie było znikome. Tak mało, że Annibale zachorował na melancholię i już nigdy nie wyzdrowiał.