Albert Goodwin

Albert Goodwin był brytyjskim malarzem pejzażystą, który przez całe swoje życie pasjonował się malarstwem akwarelowym. Goodwin urodził się w 1845 roku, był jednym z dziewięciorga dzieci. Dorastał w Maidstone, stolicy angielskiego hrabstwa Kent. Albert zakończył swoją karierę szkolną z maturą. Choć talent artystyczny przejawiał od wczesnego dzieciństwa, Goodwin początkowo uczył się fachu, podobnie jak jego ojciec, który był mistrzem budowlanym. W wolnych chwilach malował, najchętniej akwarelami. Już w wieku 15 lat wystawiano jego pierwsze obrazy.

Po zakończeniu edukacji poświęcił się całkowicie swojej wielkiej pasji - malarstwu. Przeniósł się do Londynu i studiował w Royal Academy of Arts. Dwóch z jego wykładowców, Ford Madox Brown i Arthur Hughes, stało się największymi mecenasami Goodwina. Obaj malarze byli członkami Bractwa Prerafaelitów, stowarzyszenia angielskich malarzy, którzy w połowie XIX wieku ukuli dla siebie artystyczny styl prerafaelizmu. Oznaczało to szczegółowe odwzorowanie natury. Ich obrazy były oznaczone skrótem "PRB". Goodwin mógł również identyfikować się z celami Bractwa. W jego malarstwie silny wpływ wywarła idea Bractwa. Podczas studiów Goodwin poznał znanego londyńskiego krytyka sztuki John Ruskin. Ruskin był zdumiony niezwykłym talentem młodego Goodwina. Zaprasza malarza w podróż po Europie. Podczas tej podróży Albert Goodwin wykonał niezliczoną ilość szkiców pejzażowych, które później przełożył na akwarele z dużą ilością szczegółów.

W następnych latach Goodwin wielokrotnie podróżuje po Europie. Zwiedzanie różnorodnych krajobrazów i szkicowanie w naturze. Podróżowanie stało się jego drugą pasją, która bardzo go inspirowała. Jest jednym z najbardziej płodnych artystów w kraju, stworzył ponad 800 obrazów w ciągu swojego życia. Później wstąpił do Royal Watercolour Society, w skrócie "RWS", które zostało założone w Londynie w 1804 roku. W przeciwieństwie do bractwa prerafaelitów, członkowie nie wypracowali własnego stylu w sztuce. Ich celem było zapewnienie większego uznania dla malarstwa akwarelowego. Na wystawach w Akademii Królewskiej czuli się pokrzywdzeni w porównaniu z artystami, którzy wystawiali klasyczne obrazy olejne. Dlatego od 1805 r. organizowali własne wystawy dla akwarelistów, w których regularnie brał udział także Albert Goodwin. Wystawy okazały się wielkim sukcesem. Z roku na rok przybywało coraz więcej gości, a dochody ze sprzedaży akwareli i obrazów akwarelowych znacznie wzrosły. Był to wielki sukces, za który malarze podziękowali Królewskiemu Stowarzyszeniu Akwarelistów. Goodwin kontynuował malowanie do późnej starości.