Kobieta z kotem

Koty wkradły się do sztuki na swoich cichych łapkach. Szczególnie malarze impresjoniści ze swoim szczególnym wyczuciem piękna świata umieszczali mruczących czworonożnych przyjaciół w centrum swoich scen. Renoir tworzy piękny moment w swoim obrazie "Kobieta z kotem", który nie mógłby być bardziej kobiecy. Miękkość kota w połączeniu z delikatną i różaną cerą młodej kobiety tworzy urocze wrażenie, którego pragnął Renoir. Malarz kochał kobiety, kochał ich miękkość, ich różane ciała. I kochał koty, te miękkie zwierzęta, którym często przypisuje się kobiece atrybuty. Renoirowi udało się uchwycić szczególną chwilę. Ujmuje czułą chwilę i wydobywa ją na światło dzienne. Tuż przed tym, jak policzek młodej kobiety dotknie głowy kota. Wygląda na to, że mina wyczekiwania na dotyk miękkiego futra na twarzy jest wciąż rozpoznawalna. Być może te dwa nie znalazły jeszcze właściwej pozycji do przytulania, ale są intymnie związane niemniej jednak. Wciąż można wyczuć ruch, gdy kot bierze ją w ramiona. Kobieta z kotem przemawia do widza na poziomie emocjonalnym i nikogo nie pozostawia pod wrażeniem. Renoir ustawia scenę w pokoju. Sugerowane jest bladoniebieskie tło. Zasłona sugeruje okno. Oko pada na sytuację, która jest prywatną chwilą. Dziewczyna w sukience z wysokim dekoltem, z odkrytymi ramionami i kotem w ramionach. Precyzyjna praca pędzla sprawia, że futro kota wydaje się miękkie. Futro tabby wydaje się błyszczeć, a włosy kobiety współgrają z kolorami kota. Kobieta i kot wydają się być wystarczające same w sobie. Gdyby obraz był dźwiękiem, byłoby to westchnienie, mały, cichy dźwięk zadowolenia. Renoir's wielkie roszczenie piękno w obrazie. Łagodny kot, spokojny i pozbawiony defensywy, jest dobrze dobranym obiektem do wyrażenia aspiracji. Kobieta z kotem to obraz, który cieszy i wywołuje uśmiech na twarzy widza.

W ciągu XVIII wieku koty nawiązały bliską relację z ludźmi. Z czasem wytworzyła się intensywna bliskość oparta na wielkim podziwie dla aksamitnych łapek. Kot stał się zwierzęciem towarzyszącym społeczeństwu. To był tylko logiczny krok, że koty trafiły do sztuki i literatury. Renoir jak mało który artysta potrafił przedstawić koty jako milutkie zwierzęta. Intymna więź była motywem powracającym w jego pracach.