Plaża Shichiri w prowincji Sagami

Japoński malarz Katsushika Hokusai (1760-1849) osiągnął znaczenie jako niemal klasyczny przedstawiciel ruchu ukiyo-e. Właściwie pod pojęciem ukiyo-e kryje się wgląd w przemijalność wszystkiego, co ziemskie, ale spojrzenie na obraz, który mamy przed sobą, pozwala stwierdzić, że znaczenie tego wyrażenia zmieniło się już za życia Katsushiki Hokusaia. Drzeworyt Shichiri Beach w prowincji Sagami należy do słynnej serii "36 widoków na górę Fuji", z których najbardziej znanym obrazem jest "Wielka fala u wybrzeży Kanagawy".

Obraz plaży w prowincji Sagami szczególnie urzeka niemal abstrakcyjną wyrazistością, zarówno w kolorystyce, jak i w dwuwymiarowości. Jeśli spojrzymy na przykład na kolorystykę nieba, które zajmuje prawie połowę obrazu, to przedstawia się ono jako następstwo odcieni, począwszy od lekkiego czerwonawego brązu przy horyzoncie, który stopniowo przechodzi w prawie biały żółty ton, a ku górnej krawędzi obrazu prowadzi w coraz ciemniejsze odcienie niebieskiego, co w końcu kończy się prawie czarną kolorystyką. Morze, którego przedstawienie zajmuje znaczną część dolnej połowy obrazu, leży przed widzem niemal bez ruchu; jedynie w dolnej jednej trzeciej obrazu artysta sugeruje niewielkie ruchy fal, które jednak mogą być odbierane również jako zwykły dekoracyjny wzór. W prawej połowie obrazu, nieco powyżej wyimaginowanej linii środkowej, na środku ziemi wznosi się święta góra Fuji. Ze względu na dość skromne wymiary w stosunku do całości obrazu nie musi sprawiać wrażenia wzniosłego, ale jest jedynym obiektem widocznym w drzeworycie, który jednak majestatycznie wznosi się swoim wklęsłym szczytem. W ten sposób przybiera kształt wzgórza, które widać na dole po prawej stronie zdjęcia. Wzgórze i góra połączone są skalistą, raczej nienaturalnie niebieską formacją skalną, która rozciąga się ukośnie w lewo w prawej dolnej połowie zdjęcia, aż poniżej góry Fuji. Cypel ten wieńczy kilka drzew, które malarz umieścił niemal w centrum obrazu.

Na lewo od tych drzew, białe wiosenne chmury górują nad horyzontem, bez nawet najmniejszej myśli o nadchodzącej burzy w umyśle widza. Podobnie jak fale, chmury oscylują pomiędzy przedstawieniem reprezentacyjnym - to jest chmura - a zwykłym ornamentem, który jest niezbędny dla całościowej kompozycji dzieła i jego urzekającej harmonii.

Obraz emanuje ogromnym poczuciem spokoju i odprężenia. Ani Fuji, wulkan przecież, ani chmury w tle nie wydają się groźne, ani morze. Wszystko układa się w sensowną całość. Trzeba przyznać, że ta, jak i wszystkie inne odbitki drzeworytnicze Katsushika Hokusai, zdradza doskonałe opanowanie tej techniki.