Jozef Israëls

Holenderski malarz i grafik Jozef Israëls jest jednym z najważniejszych artystów Szkoły Haskiej. Urodził się w Groningen w 1824 r., a zmarł w Hadze w 1911 r. W wieku 18 lat ten młody człowiek i początkujący artysta przeniósł się do Amsterdamu, gdzie studiował w Jan Adam Kruseman i Johann Willem Pieneman. Kilka lat - między 1845 a 1847 - spędził również w Paryżu. Tutaj uczył się tworzyć romantyczne obrazy historyczne, głównie w pracowni François-Édouard Picot. Belgijski ARTYSTA3 i urodzony we Francji holenderski ARTYSTA4 wprowadzili Israëlsa w styl romantyczny, który miał mu towarzyszyć przez całe życie.

Israëls, po powrocie do Hagi, zaczął portretować prostych ludzi i ich okoliczności - motywy, które miały przynieść mu światową sławę. Szczególnie Jean-Francois Millet wpłynął na jego styl, do którego do dziś jest często porównywany. Obu malarzy łączy to, że z wielką empatią i współczuciem przedstawiali proste życie tych, którzy mieli mniej szczęścia i raczej niski status społeczny. Cierpienie i codzienny smutek tych ludzi jest żywo wyrażony w obrazach Israela, podobnie jak w obrazach Milleta. W centrum jego twórczości znalazły się odtąd historyczne i dramatyczne motywy epoki. Szczególnie inspirowało go proste życie w wiosce rybackiej w pobliżu Haarlemu, którą często odwiedzał ze względów zdrowotnych. Tutaj malował i próbował podreperować swoje zdrowie za pomocą morskiego powietrza. Jego prace i przedstawienia figuratywne są niezwykle realistyczne, pełne ekspresji, emocji i dramatyzmu. Jego prace stały się znane poza granicami Holandii, malarz wzbudził nawet zainteresowanie w Londynie. Od 1871 roku artysta zamieszkał w Hadze, gdzie pracował do śmierci. Tutaj szkolił swojego syna Isaac, który później zasłynął jako jeden z najważniejszych amsterdamskich impresjonistów.