Eugene Louis Boudin

Eugène Louis Boudin (1824 - 1894) przez całe swoje życie nie wypuszczał z rąk jednego motywu: morza. Trudno się temu dziwić, jeśli weźmie się pod uwagę, że swoją młodość spędził na normandzkim wybrzeżu. W dzieciństwie syn pilota portowego pracował jako chłopiec pokładowy na promie w porcie Le Havre. Jego kontakt ze sztukami pięknymi był raczej przypadkowy. Po tym, jak jako młody człowiek otworzył sklep z artykułami papierniczymi i ramami do obrazów, okoliczni malarze kupowali u niego swoje przybory. Boudin zachwycił się ich pracami i wystawił je w swoim sklepie. Sam zaczął sięgać po pędzel, niechętnie, ale zachęcany przez malarzy takich jak Eugène Isabey, Constant Troyon i Jean-François Millet, którzy dostrzegli jego talent. W wieku zaledwie 22 lat poświęcił się całkowicie sztuce i w końcu opuścił rodzinną północną Francję w 1851 roku, aby studiować malarstwo w Paryżu u Eugène Isabey'a.

Boudin uważany jest za pioniera francuskiego impresjonizmu. Świadczą o tym nie tylko jego przyjaźnie z Claude'em Monetem i Gustave'em Courbetem. To cały jego malarski habitus, który miał się ukształtować dla całej epoki. Boudin był jednym z pierwszych artystów, którzy preferowali i propagowali malowanie w plenerze w stosunku do zakurzonych pracowni. Ulubionym motywem jego dzieł były więc pejzaże. Tylko tam był w stanie uchwycić nieustannie zmieniające się światło lub cieniste ruchy wiatru i wody i ożywić je na płótnie. Jego obrazy urzekają szybkimi, a zarazem precyzyjnymi pociągnięciami pędzla, które w niuansach oddają przetworzony obraz pozornie przypadkowych spotkań z naturą, a jednocześnie nawiązują do realizmu jego nauczyciela Isabeya. W jego pracach jednostka nie jest na pierwszym planie. Wszystko jest zadłużone wobec środowiska i żyje w harmonii z nim.