Miękkie - twarde

W "Soft Hard" rosyjski malarz Wassily Kandinsky (1866 - 1944) stworzył dzieło o niespodziewanej wybuchowości. Był to mianowicie ostatni raz widziany w willi weimarskiego handlarza dzieł sztuki, - który został zamordowany podczas włamania. Na szczęście dramat ten rozegrał się tylko w telewizyjnej fikcji "Tatort". Ale sam obraz też ma swoją dramaturgię, czyli kolory, kształty, ich kontrasty i podobieństwa.

Zorganizowana struktura obrazu
. W przeciwieństwie do energicznych, pełnych napięcia prac Kandinsky'ego z lat 20-tych, "Soft Hard" wydaje się uporządkowany i uspokajający. Kompozycja wydaje się zrównoważona dzięki sprytnemu połączeniu elementów poziomych i pionowych. Swobodne kształty półksiężyca, jak również koło zapewniają powściągliwą dynamikę. Ogólnie rzecz biorąc, przeważa wrażenie dobrze przemyślanych relacji.

Podstawowe Kolory i Podstawowe Formy
W swojej funkcji nauczyciela Bauhausu (od 1922 roku) Kandinsky koncentrował się na podstawowych kolorach czerwony-żółty-niebieski oraz podstawowych formach koło-trójkąt-kwadrat. Składniki te odnajdujemy również przykładowo w kompozycji "Soft Hard", co prawda w wariacjach. Jakby przedzielone niewidzialną granicą, elementy niebieskie i chłodne pozostają po lewej stronie, czerwone i żółte (cieplejsze) po prawej. Mimo tej pozornej nieprzystawalności, artysta dąży do kompromisu. Poprzez wzajemne przenikanie się rozwiązuje konflikt kolorów i tworzy dobrze wyważony efekt ogólny. Wskazuje na to żółty pasek na niebiesko-chłodnej połówce lub niebieski trójkąt i półksiężyc na żółto-czerwono-ciepłej połówce.

Kandinsky i Klee
. Nie można odmówić lekkiego pokrewieństwa z podobnymi pracami Paula Klee (1879 - 1940). Nie jest to przypadek, ponieważ obaj pracowali jako nauczyciele w Bauhausie i intensywnie zajmowali się kolorami podstawowymi i podstawowymi formami. Między oboma artystami panowała przyjazna relacja. Więcej nawet: Klee widział w rosyjskim artyście "przyjaciela i nauczyciela". Niemniej starszy o 13 lat Kandinsky zapewne "skopiował" od Klee jedną czy dwie rzeczy. W szczególności skoordynowane współdziałanie kolorów i form, jak znajdujemy to zrealizowane w "Soft Hard".

Przeciwstawienie form
"Soft Hard" - tytuł ten nawiązuje oczywiście do kanonu form w obrazie. Atrybut "miękki" odnosi się przede wszystkim do okręgu w lewej połowie zdjęcia. Chociaż nie jest umieszczony w centrum, dzięki swojej ekskluzywności stanowi swego rodzaju punkt centralny. W przeciwieństwie do nich trójkąty, prostokąty i w pewnym stopniu sierpy wydają się twarde i spiczaste. Przy dużej dozie dobrej woli, koło i wewnętrzny krąg mogą być interpretowane jako oko. Ale Kandinsky słynnie unikał takich przypisów. Zarówno figury geometryczne, jak i kolory istnieją w rzeczywistości dzieła sztuki same dla siebie. Czy malarz podświadomie miał na myśli portret, grupę postaci, pejzaż czy budynek - któż to może powiedzieć?