Ogród wiejski

"Pomysły Gustava Klimta na życie - podobnie jak większość jego obrazów - były zawsze pełne emocji, koloru i ruchu. Jak w obrazie olejnym Bauerngarten, który namalował w 1907 roku, a także w wielu innych bardzo znanych obrazach ogrodów i pejzaży, emocje i ruch są ważnymi elementami jego sztuki. Inspirację latami dekadentyzmu od 1890 do 1917 roku znalazł w podróży z rodziną i przyjaciółmi, podczas której odkrył dla siebie i swojej sztuki rustykalny i naturalny ogród w gospodarstwie Mayr w Litzlberg. Austriacki artysta był w szczytowym okresie twórczym i w tym czasie zaczął odkrywać dla siebie nowe techniki, motywy i kompozycje.

Dzięki unikalnej kompozycji kolorów i kształtów, obraz Bauerngarten jest jednym z najbardziej znanych i popularnych obrazów artysty i został wystawiony na aukcji w 2017 roku jako trzeci najdroższy obraz w historii sztuki europejskiej. Poprzez komplementarną kolorystykę - jaką Klimt często nadawał swoim dziełom - obraz ten urzeka również w schemacie czerwono-zielonym barwną, swobodną, a zarazem harmonijną kompozycją, którą potęguje trójkątny układ kompozycji kwiatowych na zielonej łące. Nietypowa kompozycja trójkąta pojawia się w kilku pracach Klimta z tego okresu. Daje poczucie kompresji, jednolitości i porządku, odzwierciedlając szczególne rozumienie natury poprzez pozornie arbitralny, naturalny układ kwiatów w tej geometrycznej formie. Z jednej strony natura wydaje się nieupiększona, dzika i wolna, z drugiej zaś wydaje się tak nieskazitelna, że możliwe jest tworzenie przez nią rzeczy rzekomo nieskazitelnych i "doskonałych". Zielone tło, poprzez różne odcienie zieleni i pozornie nieplanowany układ, ukazuje również naturalność i żywiołowość krajobrazu oraz królestwo natury. Różne, ciepłe i głęboko świetliste odcienie z rodziny czerwonych i żółtych kolorów stają się coraz jaśniejsze ku górze poprzez poszczególne pola maków, stokrotek i róż o różnych, promiennych kolorach, aż niektóre białe, promienne kwiaty rozciągają się jak korona nad innymi. Przełamaniem i jednoczesnym przyciągnięciem wzroku jest niebieskie pole kwiatów niezapominajek w sercu obrazu, których jasny kolor stanowi punkt oparcia i odejścia poprzez silny kontrast.

Poprzez impresjonistyczne techniki kompozycji obrazu, które skupiają się przede wszystkim na znaczeniu tematu kryjącego się za powierzchnią, Klimt ukazuje piękno i witalność roślin, które są przemyślanie rozmieszczone względem siebie, a mimo to wydają się arbitralne i silne. W rozumieniu Klimta natura, podobnie jak człowiek, jest siłą samą w sobie, która wymyka się wszelkim ograniczeniom, żyje i rozwija się niezależnie od wszelkich zewnętrznych wpływów. Nie należy jej postrzegać jako reakcji na człowieka lub na jego pogląd na naturę, ale jako jedynego nosiciela życia i witalności. Kwadratowy format został również celowo wybrany przez artystę, aby poprzez kompozycję przyciągnąć wzrok do określonych miejsc obrazu. Kwadratowy format zapewnia równowagę i sprawia, że każdy róg obrazu wydaje się równie ważny. Jawi się on jako wycinek natury, którego cechy i motywy są niezależnie homosemiczne.